Animadores XOGRAR

carpe 2012

2012-01-23T16:49:00.000+01:00

Ben sei que alá polo dous mil... e pico, subín xa esta canción, pero hoxe lembreina de novo, e procurando no youtube un vídeo, atopei esta mistura, da man de Amelie.

É unha boa canción para a primeira entrada do 2012, no que seica pode que viaxe até Budapest (se consigo aforrar) e meta os pés no Danubio (azul)!

Din que (logo de escoitala eu tamén o digo) Hans Zimmer inspirouse nunha composición de Carl Orff chamada Gassenhauer:

Letras (des...)feitas baixo os efectos producidos por dous tés vermellos

sons na rúa

2011-12-30T01:19:00.000+01:00

Leva moitas prendas enriba, a meirande parte delas, de manga longa, e aínda así, os seus dedos nús pasan as follas das partituras cunha delicadeza que non parecera posible entre tanta lá e liño. Os seus cabelos loiros rebulen no ar e debecen por ser un bo lugar para que os paxaros atopen un bo abrigo no frío inverno que xa peta, con forza, na porta da cidade.

A súa mirada é transparente, pero evasiva; non mira a ninguén, parece respirar dende o centro dunha burbulla quente que a illa dos transeúntes que imos e volvemos pola rúa, sen rostros, envoltos no frío dun ambiente monótono, até que a música e a súa mirada acadan a súa meta nunha nota que esvaece dende o seu violín, e chega até nós, e frea en seco o noso corazón, que, ao recuperar o alento, baila da man dos tres acordes que fan crecer e crer que chegará un bo momento, seica máis, no que a dozura chegará antes de durmir, no que os sorrisos morren de risa, e nos manteñan en pé.

Levon Minassian e Armand Amar: Ar Intch Lav Er

Feliz Aninovo

a imaxe é de aquí

Falando de elefantes...

Porque o paraiso non é un lugar, senón o noso tempo e o noso espazo e nós o facemos ser e estar (maila que ás veces tamén o desfacemos, pero iso, é outra historia!)

Feliz 2012

Feliz Navidad Noni Tru

2011-12-25T12:51:00.002+01:00

Un año más, me he apuntado al amigo invisible bloguero de Alma con Arte, y ella es Noni Tru, que participa con su blog Vive Green!!

Su blog está lleno de curiosidades sobre animales y ecología y merece la pena acercarse y echar un ojo, o dos, para descubrir que en Nueva York hay un hogar enorme para tortugas o como lavar los platos de forma más ecológica :)

Otra de las cosas que le gustan es Phineas y Ferb, así que aquí va mi primer regalo!

También he comprobado que te gustaría viajar a Italia (a mí también:) he estado en Sicilia, y me encantó! He estado buscando en internet y he encontrado una guía que puede ser de utilidad, aquí está: La Sicilia

Si vas, no dejes de visitar Taormina y el valle de Segesta (además de lo maravilloso que se ve todo, huele genial la hierba cuando el viento te acerca su olor a la nariz :)

No sé si has visto una película en la que aparece, de fondo, Florencia: Una habitación con vistas, a mí me encantó, te traigo también un pequeño youtube para que le eches un vistazo! A un clic! Está basada en un libro de E. M. Forster e Italia es uno más de los personajes principales :)

Noni Tru, espero que este nuevo 2012 te traiga muchísima felicidad y todo el optimismo que tienes se multiplique por cada uno de los 366 del 2012 :)

Y... si quieres aprender un poco de alemán, si es que ya no lo dominas a la perfección jeje aquí tienes el villancico de Noche de paz para practicar :)

Y, como también te gusta Romeo, oh Romeo, queda como presente también una imagen de una película que cuando la vi de pequeña me encantó: Romeo y Julieta (dirigida por un italiano: Franco Zefirelli)

Un abrazo muy grandeeeee y Feliz Feliz Navidad!!!

2011-10-21T16:57:00.003+02:00

hoxe pasei pola beira do mar, e trouxen loureiro á casa, Neo o uliscou, penso que tamén lle gusta, vin tamén un tronco espigado, e unha corda atada a unha árbore, sobre o mar, para xogar, só é cuestión de saltar e mergullarse dun chimpo no mar, vin tamén un corvo, dous gatiños e o sol deitado no mar. camiñei sobre a terra e a area, recollín coral, volcóuseme o sol nos ollos, e seica pode que tamén o reflicitise nalgún intre, diante dunha mesa que espellaba as raiolas do rei maior.

mentres o mar verdeaba, voltei á casa.

15O

2011-10-16T16:11:00.001+02:00

17:30, no salón da casa, medio a durmir no sofá...

Mamá, imos até o marineda a mercar unha blusa e mirar as caixas para os caixóns dos armarios?

Imos, maila que pronto porque logo quero ir até o hospital... (iso é outra historia)

Veña, vamos logo.

Os ollos pelexaron uns minutos co sono, e ao fin, abríronse e fixeron que ao entrar a luz, o cerebro, iso que requerimos para conducir, espabilase.

17:50, xa no coche, no ceda ao paso da rotonda de Catro Camiños...

Seica hoxe hai partido, aí levan unha bandeira!

Vermella, amarela e violeta...? Ais! É a da República! Hoxe é o día da manifestación!! Esquecérao!! Que fago? Damos volta? Imos? A blusa e as caixas xa as mercaremos noutro intre.

Veña, aparcamos o coche e imos.

Non sei onde comeza.

Non o podes mirar no ipod?

Non, que non lle teño cobertura aquí, podo facelo no móbil. Pero primeiro aparcamos.

Chegamos a tempo, e a bandeira foi ondeando todo o camiño, dende a praza de Pontevedra até a praza de María Pita, e alí, acabou pendurada, máis preto do ceo.

Non había dúbida, era a mesma, só había dúas, unha, a que vedes, e outra, sen suxeición, e que levaban uns rapaces collida cos dedos das mans.

Johan Carballeira

(escultura homenaxe en Bueu)

2011-10-07T00:16:00.000+02:00

The visitor

(unha fermosa película)

PD: hai menos dunha semana, tratando os contidos da escoita activa, lin na aula unha parte do discurso que Steve Jacobs dou ás universitarias e universitarios; todo o alumnado miraba para o horizonte, o mar e a ponte de Rande (cousas miñas...) falando de que maila que no momento non sexamos quen de velo, algo que sentimos como negativo, pode ser o motor do mellor das nosas vidas, lles dixo Jacobs, tamén, que temos que seguir o noso instinto. Fiarnos del.

Gústame o latín de sempre, e de sempre, sen eu sabelo, gústame o mac (como a personaxe dun coñecido libro, namoreime dun no corte inglés, e agora escribo con el).

Sic tibi terra levis, Steve.

PD2: mágoa tamén por outra nova coa que me atopei pola tarde. No instituto hai uhna cafetería que xestiona un matrimonio. El ten Parkinson. Ao cambiar os medicamentos por xenéricos, deixoulle de facerlle efecto a súa medicación e ágora, atópase moito peor. É xa o segundo caso que escoito no que sucede isto. A sanidade tende a entropía e arrástranos a todos.

2011-10-03T00:11:00.000+02:00

Dende que chegamos a Moaña, Neo durme nun dos seus lugares favoritos. Respira e suspira. Logo dun fin de semana no que coñeceu a Xalo e, imaxino, sentiuse un pouco despistado na casa de Coruña, foi chegar a Moaña, comprobar que cada cousa estaba no seu lugar, e botar a durmir. Patas pa´riba.

lendo por aquí...

2011-09-29T00:44:00.000+02:00

Canto hei ter que esquecer para lembrar?

Recordei hoxe, ao modificar o deseño do blogue, o día no que vin Alegría, do Cirque du Soleil, e as diferentes emocións coas que nos sorprendeu; houbo a quen non lle gustou, eu o lembro como un dos momentos máis fermosos; só foron uns minutos, non como o espectáculo que fai el só, imaxino, e imaxino ben, de certo, moito máis longo, pero fixo que mercase un nariz que aínda teño na casa, un pouco... morto de risa o.O

Lembro que rematou ben, maila que non sei de que xeito, só que ese momento voltou hoxe, da man do esquecemento. Curioso que as lembranzas viñeran da súa man, seica pode que non se foran.

2011-09-25T00:16:00.001+02:00

Ola Xalo

Benvido

Eiche facer mellores fotografías, porque nesta saíches un pouco movidiño e transparente

(traballaremos para facer bos retratos)

Onte, cando chegou Víctor dixo que tiña o mesmo perfil que Idefix, e que tamén poderíamos chamarlle Asterix; eu penso que tendo xa o "x" o nome que ten, está ben, sobre todo porque o atoparon no monte Xalo; pero hoxe pola mañá, pensei que seica lle quede mellor só, Xal; é un pouco máis curto, e como vai ser pequeno, quédalle ben, así que: renomeado, agora é Xal.

sons

2011-09-04T01:16:00.001+02:00

...Todo comezou cando quixen buscar no itunes música para espertar escoitando o canto dos paxaros, o son da auga, o zoar do vento... porque tendo conta de que o comezo do curso está á volta da esquina, hei precisar de todo o bo humor posible, e pensei que sería boa cousa recollelo dende o primeiro momento do día.

Ao principio, non atopei nada, pero de súpeto, todo cambiou, unha imaxe chamou a miña atención; era unha recomendación do xenio do itunes...

Velaquí está a imaxe:

A imaxe e as retinas deron paso aos asubíos dunha música que penso, mellora á natureza, e para mostra, un botón (ou dous... ou tres)

As dúas primeiras xa as teño para facer bo uso delas! Pero da terceira, o que máis me chamou a atención foi á imaxe, así que... de novo: a procurar no google como poder lembrala! Logo de pescudar con non moi bo tino durante un par de minutos, afinei a búsqueda e achei o que quería: Gregory Colbert, e o seu proxecto Ashes and Snow (a un clic)

PD: Lévon Minassian tamén ten web (clic)

O bo que ten? Tanto é boa música para espertar, como para comezar a soñar!

2011-08-02T21:19:00.000+02:00

preto...

e lonxe

2011-07-27T00:59:00.000+02:00

Libre·Billy·rías

marca ikea, pero iso sí, persoalizada, sobre todo...

a segunda, comezando por arriba, na primeira balda :)

2011-07-17T10:47:00.000+02:00

Chegaron até o cume, e alí quedaron.

O home e o elefante comezaron a ter sono, e decidiron deitarse sobre a herba, ollando para o mar, até pechar os ollos.

O vento despinta os seus rostros un pouco cada día, mentres as raiolas do sol quentan os seus fríos

lombos

de pedra.

Alí están agora, durmidos.

Vénselles ben as caras, unha xunto da outra, e a trompa do elefante, acariñando a man do home.

catro pés

2011-05-26T02:27:00.000+02:00

Natalie Fortier

Me encanta

Kókinos

2004

A un clic, un país de marabillas tecnicolor :

a todo color

herbiñas

2011-05-25T17:11:00.000+02:00

Creo que xa subín, nalgún momento, algunha imaxe desta película (a room with a view). A escea na que atopamos esta imaxe, é das miñas favoritas. Ais Italia! Ais Roma! Penso que aí respírase felicidade :)

...Recollendo folgos para comezar unha longa tarde de traballo!

PD: aquí tamén somos quen de respirar felicidade, pero aos poucos hehe o.O

Botarlle un ollo ao mar, axuda!

Razo.ns

2011-05-04T14:15:00.000+02:00

na praia de Razo

2011-04-25T01:07:00.000+02:00

sorbete de limón e cava

ñam!

Sabor.es a limón, escuma, brando e doce, nube, brétema, amarelo, instante lento, branco, doado, transfusión, bico, fío dourado, fresco, xeado, sorriso deliciOSO.

2011-04-22T15:46:00.000+02:00

ciclo

círculo
este
oeste
leaves
dawn
and
sunset
leave

high, tall, sky, talking: quack

2011-03-25T14:34:00.000+01:00

2011-02-24T17:14:00.002+01:00

preto da casa, ao carón do mar

cuquing (translate ao galego: cociñando!)

2011-02-23T12:25:00.000+01:00

a casa arrecende a mazá!

miradas

2011-02-20T22:30:00.000+01:00

Outro cabezota, tamén chamado, optimista.

2011-01-30T21:55:00.000+01:00

Outros doce meses... porque segue a haber fame.
Non só hai que cambiar a data, 2009 por 2010, ou 2010 por 2011, hai que tentar facelo mellor e axudar, non perder a esperanza, e coidar, na medida das nosas posibilidades, a vida que cada día loita por seguir a estar presente, tentando acadar un futuro.
Hoxe foi un día longo, como todos os días pasados, polo que case non tiven tempo de pasar por aquí, pero non quero deixar de publicar esta entrada, lembrando que hai fame, e que nembargantes, ao seu redor, poden coexistir os mellores sentimentos, que alimentan o sorriso; oxalá o alimento nos chegue a todos, e non haxa fame algunha na terra.

O 30 DE XANEIRO DE 2011 VOLVE SER O 30 DE XANEIRO DE 2009, porque segue a haber esperanza, e segue a haber fame...

Siguiendo los pasos de Cornelivs...
Seguindo a pegada de Cornelivs...

Porque é un comezo, porque hai esperanza, porque temos a posibilidade de facer, porque podemos, porque queremos, porque o sentimos, porque si!
...Para parar a fame, para atallar a dor, para escorrentar o medo, para medrar, para non chorar, para xogar, para vivir, para amar, para voar! e para facer chegar ben alto os seus sorrisos, canda os nosos, pois temos as mesmas mans, a mesma pel e o mesmo ollar.
..."Desde a terra que espera e cre firmemente na Solidariedade". (Cornelivs, te he copiado la frase, que me encanta!:)

Se queres, segue ti tamén o camiño do Manifesto pola Solidariedade e publícao no teu blog!

Imagine (John Lennon) Clica un pouco máis abaixo :)

Iniciativa de Cornelivs...
Tradución ao galego de Cuspedepita!

"MANIFESTO POLA SOLIDARIEDADE

QUEN SOMOS:

Os que subscribimos este manifesto somos cidadáns no pleno uso dos nosos dereitos civís, e titulares da soberanía popular, da que emanan os poderes do Estado.

Os asinantes dirixímonos a todos os cidadáns do mundo, coñecedores da situación de atraso, fame e enfermidade na que se atopa gran parte da poboación humana nun momento histórico, como o actual, no que se dispoñen dos suficientes medios políticos, económicos e científicos que puidesen solucionar estes problemas.

Este manifesto ten vocación de universalidade, e vai dirixido a toda a humanidade, por iso a versión orixinal en español será traducida a diversas linguas, pois o noso propósito consiste en facer ouvir a voz da opinión pública nos lugares nos que se toman as decisións políticas e económicas do mundo.

A QUEN NOS DIRIXIMOS:

Dirixímonos á clase política gobernante dos nosos países, composta por aqueles que eliximos, libremente, nunhas eleccións democráticas; así como aos máis altos mandatarios das Organizacións Internacionais, como a O.N.U. e aos Presidentes e Gobernos dos países máis ricos da terra.

MANIFESTÁMOSLLES:

1.- Que este texto ten a súa orixe na constatación da extrema situación de necesidade e de fame que sofre unha gran parte da poboación da Terra e na desigual e inxusta repartición de bens que existe actualmente no mundo.

2.- Que consideramos que dita situación é intrinsecamente perversa e non admisible nin moral nin eticamente, dado que todos os seres humanos nacen libres e iguais. Igualmente, temos presente que todos os cidadáns do mundo teñen eses dereitos desde o mesmo instante do seu nacemento e non como unha promesa futura cuxa conquista dependa da realidade política, social ou económica dos seus países.

3.- Que defendemos que é completamente inxusto, inmoral e un crime humanitario punible ante os tribunais internacionais e a Historia que, en pleno Século XXI, existan seres humanos que pasen fame no mundo, e que morran por iso. Que é un agravante dese crime que, existindo as leis internacionais suficientes, así como os medios técnicos, económicos e científicos para corrixir devandita situación, os que exercen o poder no mundo non leven a cabo as accións necesarias para solucionar o que xeracións futuras cualificarán de verdadeiro xenocidio no que serán culpables todos aqueles que, tendo os medios para solucionar o problema, non os empregaron.

4.- Que consideramos que esta inxusta situación é contraria ao dereito Natural, aos Dereitos humanos e ás normas da máis elemental ética, e entendemos que chegou o momento de que a voz da opinión pública esixa dos seus gobernantes o final de tal estado de cousas.

5.- Que o presente manifesto non é un manifesto utópico; e que tampouco é un manifesto político, nin se pretende co mesmo a instauración dunha nova orde política ou socio-económico mundial, nin ningún menoscabo do tecido empresarial, sanitario e social do mundo desenvolvido, senón a máis elemental xustiza cos desfavorecidos.

POR TODO ISO, ESIXIMOS aos nosos GOBERNANTES:

1.- A adopción de medidas inmediatas e urxentes para paliar tal situación de fame, enfermidade e desnutrición no terceiro mundo. Consideramos que tales medidas non constitúen unha utopía, senón que son perfectamente viables e posibles.

2.- Manter o compromiso de cumprir os Obxectivos do Milenio que, establecidos por Nacións Unidas no ano 2000, definen os principios aos que ha axustarse a actuación dos paises e do sistema económico internacional para superar, co horizonte fixado en 2015, as inxustizas que afectan á humanidade.

3.- A realización de accións solidarias sistemáticas cos países máis desfavorecidos e que se estableza unha orde lóxica e humana de prioridades na política económica, con proxectos intelixentes que creen riqueza e postos de traballo nos países pobres, facilitando un desenvolvemento sustentable e un progreso que lles axude, ademais, á consolidación dunha rede sanitaria, económica e social estable que faga imposible o retorno á situación de partida e favoreza a consolidación dun réxime político interno democrático.

4.- Que se tomen as medidas necesarias para que os países ricos destinen unha parte dos seus orzamentos á creación de riqueza e de empresas nos países máis desfavorecidos; así como a adopción dun acordo internacional, que debería subscribirse na ONU de obrigado cumprimento para os países desenvolvidos.

5.- A implantación dun código ético que regule a estratexia das empresas multinacionais, así como a eliminación dos paraísos fiscais e a aplicación da taxa Tobin ás transaccións comerciais internacionais, que permita crear un fondo de solidariedade xestionado por Nacións Unidas.

6.- Non aceptaremos simples declaracións de principios que non se traduzan en políticas concretas. En definitiva, APELAMOS ao sentido da xenerosidade e da humanidade de todos, e fundamentalmente da clase política internacional.

Desde a terra que espera e cre firmemente na Solidariedade que constrúa un mundo mellor e máis xusto, a 30 de xaneiro de 2009".

Music Playlist at MixPod.com

"MANIFIESTO POR LA SOLIDARIDAD

QUIENES SOMOS:

Los que suscribimos este manifiesto somos ciudadanos en el pleno uso de nuestros derechos civiles, y titulares de la soberanía popular, de la cual emanan los poderes del Estado.

Los firmantes nos dirigimos a todos los ciudadanos del mundo, conocedores de la situación de pobreza, hambre y enfermedad en la que se encuentra gran parte de la población humana en un momento histórico, como el actual, en el que se disponen de los suficientes medios políticos, económicos y científicos que pudieran solucionar estos problemas.

Este manifiesto tiene vocación de universalidad, y va dirigido a toda la humanidad, a cada ser humano que habita el planeta, para que tome conciencia de la terrible situación a la que se enfrentan millones de personas y de alguna manera actúe en consecuencia para terminar con esta insostenible situación. Por ello la versión original en español será traducida a diversas lenguas, pues nuestro propósito consiste en hacer oír la voz de la opinión pública en los lugares en las que se toman las decisiones políticas y económicas del mundo.

A QUIÉN NOS DIRIGIMOS:

Nos dirigimos a la clase política gobernante de nuestros países; así como a los más altos mandatarios de las Organizaciones Internacionales, tales como la Organización de las Naciones Unidas, y a los Presidentes y Gobiernos de los países más poderosos económicamente de la Tierra.

LES MANIFESTAMOS:

1.- Que este texto tiene su origen en la constatación de la extrema situación de necesidad y de hambre que sufre una gran parte de la población de la Tierra y en el desigual e injusto reparto de bienes que existe actualmente en el mundo. Entendemos que la ecuanimidad y la armonía en el mundo tienen por base el reconocimiento de la dignidad intrínseca y de los derechos iguales e inalienables de todos los miembros de la familia humana, por lo cual es inadmisible que una gran parte de la población mundial tenga que enfrentarse a una realidad tan precaria, a tal grado de injusticia y desigualdad, a tanta hambre, pobreza y desnutrición.

2.- Que consideramos que dicha situación es intrínsecamente perversa y no admisible ni moral ni éticamente, dado que todos los seres humanos nacen libres e iguales. Igualmente, tenemos presente que todos los ciudadanos del mundo tienen esos derechos desde el mismo instante de su nacimiento y no como una promesa futura cuya conquista dependa de la realidad política, social o económica de sus países.

3.- Que defendemos que es completamente injusto, inmoral y un crimen humanitario punible ante los tribunales internacionales y la Historia que, en pleno Siglo XXI, existan seres humanos que pasen hambre en el mundo, y que mueran por ello. Que es un agravante de ese crimen que, existiendo las leyes internacionales suficientes, así como los medios técnicos, económicos y científicos para corregir dicha situación, los que ejercen el poder en el mundo no lleven a cabo las acciones necesarias para solucionar lo que generaciones futuras calificarán de verdadero genocidio en el que serán culpables todos aquellos que, teniendo los medios para solucionar el problema, no los hayan empleado.

4.- Que consideramos que esta injusta situación es contraria al Derecho Natural, a los Derechos Humanos y a las normas de la más elemental ética, y entendemos que ha llegado el momento de que la voz de la opinión pública exija de sus gobernantes el final de tal estado de cosas.

5.- Que el presente manifiesto no es un manifiesto utópico; y que tampoco es un manifiesto político, ni se pretende con el mismo la instauración de un nuevo orden político o socio-económico mundial, ni ningún menoscabo del tejido empresarial, sanitario y social del mundo desarrollado, sino la más elemental justicia con los desfavorecidos.

POR TODO ELLO, EXIGIMOS A NUESTROS GOBERNANTES:

1.- La adopción de medidas inmediatas y urgentes para paliar tal situación de hambre, enfermedad y desnutrición en el tercer mundo. Consideramos que tales medidas no constituyen una utopía, sino que son perfectamente viables y posibles.

2.- Mantener el compromiso de cumplir los Objetivos del Milenio que, establecidos por Naciones Unidas en el año 2000, definen los principios a los que ha de ajustarse la actuación de los países y del sistema económico internacional para superar, con el horizonte fijado en 2015, las injusticias que aquejan a la humanidad.

3.- La realización de acciones solidarias sistemáticas con los países más desfavorecidos y que se establezca un orden lógico y humano de prioridades en la política económica, con proyectos inteligentes que creen riqueza y puestos de trabajo en los países afectados, facilitando un desarrollo sostenible y un progreso que les ayude a la consolidación de una red sanitaria, económica y social estable que haga posible el retorno a una situación de partida igualitaria.

4.- Que se tomen las medidas necesarias para que los países ricos destinen una parte de sus presupuestos a la creación de riqueza, de empresas y de fuentes de trabajo en los países afectados; así como la adopción de un acuerdo internacional, que debería subscribirse en la ONU de obligado cumplimiento para los países desarrollados.

5.- La implantación de un código ético que regule la estrategia de las empresas multinacionales, así como la eliminación de los paraísos fiscales y la aplicación de la tasa Tobin, ú otra similar, a las transacciones comerciales internacionales, que permita crear un fondo de solidaridad gestionado por Naciones Unidas.

6.- No aceptaremos simples declaraciones de principios que no se traduzcan en políticas concretas. En definitiva, APELAMOS al sentido de la generosidad y humanidad de todos, y fundamentalmente de la clase política internacional económicamente poderosa.

Desde la tierra que espera y cree firmemente en la Solidaridad que construya un mundo mejor y más justo, a 30 de enero de 2009".

Hakuna Matata!

2011-01-01T22:40:00.000+01:00

¡FELIZ 2011!

Que sexa maravillOSO!

Bo Nadal, e venturOSO 2011!

2010-12-24T12:38:00.000+01:00

Parabéns e ledicia para todos/as :)

Que a alegría goberne no noso corazón de hoxe en diante!

PD: Begoooo!! Axúdame a preparar a cea! (di miña nai) Xa vou indo, lle digo ;) biquiños e apertas!! e moi boa Noiteboa :)

Granite & Rainbow

2010-12-21T11:26:00.000+01:00

Unha revista literaria na que podedes atopar os tesouros agochados que esconden as letras de moitos autores/as que poñemos tinta e corazón ao escribir.

Podedes acceder á web e aos anteriores números facendo clic!

O próximo número sae o 23 de decembro, antes do Nadal! Botádelle un ollo ao vídeo (e os dous, á revista:)

Dancing Hearts

2010-12-18T22:00:00.000+01:00

Cambio de fala hoxe porque acabo de atopar algo que me chegou ao corazón. E quero espallalo.

A imaxe non é miña, nin o texto, foi visto aquí.

Wherever you go, go with all your heart.

Confucio.

Onde queira que vaias, vai con todo o teu corazón.

Os corazóns iluminan as noites máis escuras. Corazóns que nos fan voar!

O mesmo latexo, os mesmos sons (que o branco e negro se volva cor).

Bo Nadal :)

Bo día!

2010-12-11T11:40:00.000+01:00

Para festexar un novo día, facer click!

un día... en bata de raias

2010-12-11T00:27:00.000+01:00

Un día, logo de chover moito moito e a terra xirar e xirar ao redor do sol, chegarei a ser velliña, a camiñar lento, e sorrirlle a lúa. A empregar bastón e non ver de cerca, porque de lonxe, xa non vexo agora. Un día as engurras debuxarán a miña pel, máis que agora, moito máis. Un día, apoiareime nas mans amigas das persoas ás que quero porque non hei ser quen de levantar soa do sofá. Un día, lembrarei a miña nenez cun chisco de sorriso e dúas bágoas, porque non volverá, porque foi a que foi. Un día ao que seguirá outro día máis. Un bo día que ben podería ser hoxe, e agora. Porque moitas desas cousas, ben podería telas feito onte, e hoxe. Por que non?

...Capitán Escarlata, creo que non estou moi inspirada, botei man dunha fotografía para espabilar as neuronas e pensei no tempo que vai correndo mentres nós imos despacio, ou é ao revés? Gustaría ter a sensación de moverme polo espazo e o tempo ao mesmo tempo, como nalgunhas culturas din que fan. Un movemento no tempo entre o minuto 21 e 22 dun sábado 11 de decembro.

Un bico que se move no espazo e no tempo para todos vós :) que sexa tamén, un bo tempo para todos porque chega xa o Nadal (e maila que non chegara:).

Comprobando que o tempo pasa: son xa, as e vintesete :)

de auga doce

2010-11-17T00:03:00.000+01:00

O señor das fontes verteu a auga e encheu os ríos, os mares, o Atlántico, os meus soños, os ollos, o sorriso, salgado, un suspiro, o ar, doce e doado, e fixo vapor, vento e fíos e caeu a chuvia e non houbo máis... que aprender a navegar.

para non perdela

2010-10-21T16:28:00.000+02:00

...deixo aquí esta canción que acabo de escoitar nun blog, tamén xenial. É marabillosa!

E volvo traballar, agora toca o sistema nervioso periférico (vaites! que nervios!:)

Logo procuro a tradución da letra, porque agora esgótaseme o tempo. Ais! Vai ser unha longa tarde o.O

Outono

2010-10-17T13:38:00.000+02:00

Outono: hummmm... castañas na rúa Real da Coruña :) a paso rápido! imos Lota!! O meu nariz díxome que xa chega o tempo do calor das castañas e de camiñar abrigados e abraiados polos raios oblicuos do sol, dende a mañá, ao lusco fusco. Ollos chineses e orellas que quencen ao calor das mans.

E sorrisos, por descubrir cousas marabillosas e inesperadas :)

auga de mar

2010-09-12T17:00:00.000+02:00

auga:

salgada:

do atlántico.

...pois si que teño hoxe imaxinación!

Onde te metiches?

No fondo do mar non procurarei sons, só os peixiños virán canda min, e o canto das baleas avisará dos barcos que afonden na boca do mar. Soarán trompetas. Caerá o sol no mar, imos na procura del. Do mar, do sol. Re doble de campás. Algas e ondas do mar.

Non insisto, non sae.

w.rite

2010-08-21T01:51:00.000+02:00

escribir

co corazón

a sístole e diástole do zeta, o voo do be, a cuncha do ce e a auga,

de todas as vogais

Contos escollidos

2010-08-18T18:57:00.001+02:00

Cando era nena vivía preto da Torre de Hércules, na rúa P.Q. e de cando en vez iamos mercar libros até a Librería Francis, na rúa que, segundo a miña nai, antes era coñecida como rúa da merda... é comprensible que lle cambiaran o nome! Agora chámase Vereda do Polvorín, mellor cheiro, imaxino :)

A mín gustábame o paseo até alí, pois significaba que ía ter un novo libro entre as mans; de certo que non lembro todas as veces que nos achegamos até alí; pero si teño nos miolos unha que debeu ser polo verán, xa que logo ía cos meus primos. Por un ou otro motivo, íannos comprar un libro a cada un e fomos escollelos. A min encantábanme os dos contos escollidos, de Susaeta. Saímos de alí cun sorriso e cun libro novo cada un, pero dalí a un anaco, á miña prima pareceulle máis bonito o meu, polo que non tiven inconveniente en cambiarllo. Non sei o que pensaría ela, pero lin os dous, e a min gustárame máis co que quedei. Lembro tamén que alí coñecín a Cuchifritín, o irmán de Celia; como ría coas súas falcatruadas! Alí comprábamos tamén os fascículos do libro gordo de Petete, e o mellor, en formato pequeno, os libriños que de cando en vez traía; lembro un: Colmillo blanco, imaxino que tería máis, pero ese é o que lembro. Agora, está Lota, e nuns minutos, ei coñecer a Dexter, o cadelo dos meus sobriños, que xa veñen de camiño para facer as presentacións. O meu conto escollido para hoxe é o do comezo dunha grande amizade entre dous cadelos, miña nai! Xa chegan!

Unha parte de min

2010-07-06T15:54:00.000+02:00

...Sabes? gústame atoparte aquí cando acendo o mac :)

A imaxe é dun libro que hai na biblioteca do IES (tireille unha fotografía co móbil), maila que non lembro o título, pero se o atopo nalgunha librería, mercareino! Mañá comezan as miñas vacacións :)

a nube e a chocolatina

2010-07-02T01:47:00.000+02:00

a herba do ceo nas ás de ferro

pés no ar

encol do orballo, preto do sol

a chocolatina nunha cápsula de luz

auga con gas, tempo, móbil e doces soños

zzz...

p. 1 e p. 2

2010-07-02T01:25:00.001+02:00

imaxe dunha das habitacións do Carberry Tower

camiseta: ecaep, evol, tcepser

volvería sempre até alí

un título: pensamento nocturno

p.1

Falta un cuarto de hora para que comece o día da saída. Gong. Soan e soñan as campás, si só soñan... que non esperten. Estamos xa no avión, resoan as campás. Son as catro da tarde. Hai retraso. Vai calor. A ventá é cativiña. "Imos apiñaos". Asento 26a (xanela). Preto da cola. Chove. Sobre o algodón, xa non chove. Durante un anaco (...)

p.2

todo foi branco e brillante. Etnias. Turbante. Escuro con chaleco amarelo. T3 to T5 10´ de música no bus. Todo o bus para nós. A T5 moi grande. Fotos. Harrows. Coche (que xa non lembro), sandwich de salmón (que aínda saboreo) cunha herba picante e un riquísimo zume de laranxa. Compramos tamén unha chocolatina e galletas walkers que hai 10´ (again) que acabamos de estrear.

onte, hoxe e mañá, o Día das Letras Galegas

2010-05-18T00:27:00.000+02:00

X
Bos amores

Cal olido de rosas que sai d´antr´o ramaxen
nunha mañán de maio, hai amores soaves
que n´inda vir se sinten, nin se ve cand´entraren
pola mimosa porta qu´o corazón lles abre
de seu, cal s´abre no agosto
a frol ó orballo da tarde.
E sin romor nin queixa, nin choros, nin cantares,
brandos así e saudosos, cal alentar dos ánxeles,
en nós encarnan puros, corren coa nosa sangre
i os ermos reverdecen do esprito onde moraren.
Busca estes amores... búscaos,
si tes que chos poida dare;
qu´estes son soio os que duran
nesta vida de pasaxen.

Rosalía de Castro

Follas Novas

Core precisa axuda!

2010-04-27T22:34:00.004+02:00

É unha dozura de cadela: chámase Core, polo que vedes, o corazón branco que ten no peito; se non atopa a ninguén que a queira adoptar, a sacrificarán o 14 de maio. Seino polo blog de Patrick, e aquí vos deixo a súa ligazón por se podedes facer algo máis pola súa vida :) penso que pode ser moi feliz con alguén que a queira! E quen a teña, tamén o será.

Aquí vai a ligazón e os datos (a cadela atópase en Guipúzcoa!), se podes axudala, fai click!

Pide un desexo, e sopra!

2010-04-27T22:08:00.006+02:00

...xogando co vento e o salgado mar,

mentres o sol alumea.

Procurando no google música ao redor do mar, lembrei que hai unha que me encanta... Mar, el poder del Mar, de Facto De La Fe y Las Flores Azules (maila que creo que agora é sen Facto)

apagar as luces, para abrir os ollos!

2010-03-27T18:42:00.004+01:00

É a hora do Planeta!

Para ver mellor, hoxe, convócasemos a un apagón de 20:30 a 21:30; o motivo: para que fagamos conscientes aos gobernos de que protexer ao planeta é una prioridade á que se lle esgota o tempo; é o momento, hoxe, para lembrar mañá e sempre.

Pola vida e a nosa nai, a natureza, para que poidamos seguir a ollar o ceo escoitando o latexo da terra que devece por amosarnos a súa beleza, de certo, maila que nós, as veces parece que non miremos para ela.

Hoxe! de oito e media a nove e media!!

Na foto... os campos de Escocia.

Se queredes saber máis: na web de WWF atoparedes máis información!

en Melide!

2010-03-15T23:19:00.005+01:00

SALA 600

SERÁN E PRESENTACIÓN DA VI FOLIADA DE MELIDE
XOVES 18 ÁS 23:30H.

ALTERAZIÓN DEL ORDEN + SALDOS ARIAS
VENRES 19 ÁS 00:00H.

DAVID AMOR ( UN DOS MELLORES MONÓLOGUISTAS GALEGOS )
VENRES 26 ÁS 00:00H.

MIGUEL COSTAS ( ex SINISTRO TOTAL )
MERCORES 31 ÁS 00:30h.

ALPARGATA ( MADRID )
VENRES 2 ÁS 00.30H.

TRIÁNGULO DE AMOR BIZARRO + ARTISTA INVITADO
SABADO 10 ÁS 00:00H.

AID
VENRES 16 ÁS 00:30H.

C+C

2010-03-08T23:03:00.003+01:00

que ninguén teña que pagar un prezo tan alto como ela por ser quen é

mirar as cores

2010-02-21T00:17:00.009+01:00

Hai voces en branco e negro, lilas ou lirios, olladas de auga e sorrisos de mel, ollos escuros e almas brancas, soños azuis e vidas grises. Todo no maxín, adormecido pola polaroid dos ollos que se van pechando no devir dos días que morren sempre na noite pecha. A expresión muda, e nuda de cores, fala, -ghruawwwwou- ou, de roupa engalanada, minte -hiahiahhat- e vai de troula no entroido. Máis alá do maxín, hai? son? durme o paxaro na rama acesa do raio da lúa? ou só son eu? soa, a durmir nas cores que desvisten a realidade de ledas follas, e prenden no ar o perfume da herba fresca.

Escoito o bruar do río, e sinto a humidade dos regueiros de auga que mollan os pés na súa beira cando, nun click da polaroid, esperto alí.

Voa, sexas ou non, se tes ás.

Voa alto e ceibe

polas cores do vento

Olla...

ás molladas,

(...)

-secarán entre os fíos do vento.

PD: quedaría ben bonito iso de "Te quiero" (pola película do mesmo título:) pero o que viña a dicir é que estou preparando as oposicións e dalgún xeito hai que liberar a mente para non afogar entre Piaget e Pestalozzi, por poñer un exemplo :) o da canción de Disney é porque desde onte levo escoitado algunhas (doume por aí!)

manifesto pola solidariedade · III Aniversario·

2010-01-30T17:38:00.005+01:00

O 30 DE XANEIRO DE 2010 VOLVE SER O 30 DE XANEIRO DE 2009, porque segue a haber esperanza, e segue a haber fame...

Siguiendo los pasos de Cornelivs...
Seguindo a pegada de Cornelivs...

Imagine (John Lennon) Clica un pouco máis abaixo :)

Iniciativa de Cornelivs...
Tradución ao galego de Cuspedepita!

Manifesto pola solidariedade ·I Aniversario·

2010-01-28T23:09:00.004+01:00

Hoxe é 28 de xaneiro de 2010, o 30 de xaneiro de 2009, por iniciativa de Cornelivs, a rede encheuse de sementes para un mundo mellor, sen fame, con aloumiños, sen mortes por causas evitables, con fraternidade, sen ocos na despensa de milleiros de persoas, con responsabilidade por un futuro mellor para toda a humanidade, sen violencia, con tesón, sen máis armas que a palabra e a razón mesturada co corazón, con ilusión, fomos... e imos todas as persoas de ben, como el di :) de novo, a lembrar que hai que seguir, aí, aquí, acolá... porque hai que continuar o que se empeza, porque o non facelo é unha sinrazón, porque movemos o mundo cada vez que falamos, berramos, actuamos... e somos nós quen decide cara onde vamos, seica co manifesto, cara un mundo mellor, máis fermoso, con sorrisos, sen fame, sen fin, máis sinxelo, menos distante, pero coas mans enchidas de estrelas que lle dan brillo as nosas facianas :)

Convidadas e convidados estades para que florezan máis estrelas nas mans da humanidade, só clicade no MANIFESTO, e publicádeo o próximo 30 de xaneiro, porque isto segue... non perdas o fío!

fadas

2010-01-26T21:12:00.003+01:00

De póla en póla

verde e loira

de folla os ósos

e auga os ollos

na noite sen lúa

lupa a raíña

no cume

aloumiña

os sons

ar,

doce

doado

...

onde te atopas?

nun sentimento de esguello?

...ao carón do río,

preto das flores

e lonxe do ceo,

na beira do camiño vello,

na cunca dunha folla

morna...

na noite

estarrecida

O raposo pillabán

2010-01-20T20:10:00.005+01:00

Mañá hai folga no ensino polas modificacións que presentou o actual goberno cun decreto (o último día do 2009, data tamén da última entrada até agora do blog... vaites! penso que non por iso van ser cuspidiños) sobre a organización do ensino nas tres linguas nas que hoxe temos bilingüismo en Galicia: o galego, o castelán e o inglés. Penso que aínda non acadamos tan alto cume, situándonos máis ben nunha meseta de diglosia da que non damos saído. As propostas de normalización mudan e quedan só en dinamización da lingua, ben pensado, todo pode chegar a ser normal, aínda que non o sexa, podemos convencernos de que si o é; as veces, no texto da lei, ou para falar con máis propiedade, decreto, confundo as linguas, pois non sei cando se fala dunha ou da outra. Unha, de tan outra que é, parece allea.

Non son da nosa propiedade, nin a mesma, nin a outra, só verbas, vehículos da cultura que nos envolve e que se transforman dese xeito en posibilidades da nosa expresión e comunicación. Tantas!

...Lembro o que me dicía miña nai que lle dicían a ela cando era rapaza: pailán eras se falabas galego (ben mirado, de novo, rimaba mellor co catalán, ou mal mirado, xa non sei). Imos volver alí?

...Lembro o meu primeiro libro en galego "O raposo pillabán", para min, con ilustracións fantásticas e palabras máxicas que, posiblemente, vira escritas por vez primeira. O galego ten que sentar na escola, senón morre.

Vai paseniño, e queda sen voz, nun fío, e co frío entre os dentes de quen facendo e desfacendo decretos mira para outro lado, ou non sabe ver, o anel de letras que desata as nosas linguas.

Lembro algunhas verbas: laio, sons, mel, luar, pillabán, lar, lumieira, amorodo...

Non atopei ao raposo, vai una ilustración de Montserrat Ginesta, quen fixo tamén as do raposo.

"Quien pinte...

2009-12-31T17:11:00.003+01:00

la puerta de su casa, estará pintando el mundo".

FELIZ 2010!!!

:)))

que o 2010 traia:

LUCES

HARMONÍA

SERENIDADE

SORRISOS

ALEGRÍA

BELEZA

AMOR

ÁS

NOSAS

MANS

...E centos de globos de cores que voen polo ceo lembrándonos que temos que mirar ao sol e as estrelas!!!

moi feliz 2010 para quen se achegue por aquí!! e para os que non, tamén!! hehehe

:))

muacsssss!!!

bo nadal!!!

2009-12-24T17:31:00.003+01:00

Non caben nunhas verbas o que quero expresar, polo que vai sinxelo: BO NADAL!! alegria, beleza, cores, desexos, expresións: eureka!, felicidade, galega, harmonía, ilusión, luz, mel, nubes, ondas, paz, querer, rir, saúde, ti, uvas, vida, xestos, y... feliz navidad!!

invictus

2009-12-21T22:52:00.002+01:00

Hai uns días fun ver ao cine Donde viven los monstruos (where the wild things are) e vin o trailer da nova película de Clint Eastwood; non chegará até finais de xaneiro, pero xa teño ganas de ir vela. Aquí vai o trailer (e o poema de W. E. Henley do mesmo nome).

Un anaco...

"Son o dono do meu destino

Son o capitán da miña alma"

A imaxe tireina desde unha das pontes que hai sobre o río Miño (meu:)

premio lotero (Daisy again!!:)

2009-12-21T22:25:00.004+01:00

Muchas gracias Daisy!!

...A quien le interese, que se lo lleve! :) Siento no haberlo publicado antes, se me escapa el tiempo!

Hoy intenté conseguir un número para la lotería de mañana, y no fue posible, en todas las administraciones... la misma respuesta: agotados. A quién se le ocurre! el día anterior... y que terminase en ocho!

éste es bonito, y termina en uno! :)

dance...

2009-12-13T20:41:00.005+01:00

a danza das árbores nas terras altas (Saltarello)

gústame!

...with me to the end of love (de Leonard Cohen).

as veces... ben podo deixar que fale a música e as imaxes, e non as mans :)) co teclado do pc :) aínda que nun dos videos parece que as mans :) tamén falan, pero os sons da música e do bosque escóitanse mellor cun chisco de silencio. Compartido.

Un lugar...

2009-12-13T01:25:00.004+01:00

no medio do bosque. Nunha illa de nubes e choiva, velos de auga e terra mollada. Rothiemurchus é un lugar no que ser (somos) parte da natureza. Onde o espazo achega un tempo distante. E vai da man canda nós.

Houbese gostado de coñecer isto e camiñar, seica voar, cara ás árbores máis antigas, afondar no bosque, aos seus sons, man con man.

PD1: a comida estaba riquísima, foi a mellor do viaxe :)

PD2: Maite, a música descubríchesma ti, encántame! escoitena toda a mañá :) grazas!

PD3: non houbo protestas da veciñanza... ben é certo que porque case non estiven en toda a mañá e o que fixen foi tentar non ir bailando co carriño da compra polas rúas (non foi doado... é pequeno de máis para min:).

á espera...

2009-12-05T12:13:00.007+01:00

Até abril do 2010 (aissss o que falta aínda!!!)

...

2009-11-26T23:40:00.002+01:00

de Murillo.

o vin hoxe,

descuberto.

aberto.

luz

e si

lencio.

lento.

mazás!

2009-11-04T01:12:00.005+01:00

...ao forno están boísimas!

aínda que non sei se, de ter sido Brancaneves...

pensaría o mesmo.

Amarelo!

2009-10-24T02:12:00.004+02:00

Ouro semella

prata non é

Que é?

maínzo ...¿lo continúas?

2009-10-08T00:59:00.006+02:00

...as veces, os paxaros sobrevoaban os campos, e descansaban dos ventos nos mastros que cruzan os espazos e... neses intres, vía a máis fermosa bandeira, a dunha terra fecunda, dourada polo sol e arrolada polos ventos.

maíz

...a veces, los pájaros sobrevolaban los campos, y descansaban de los vientos en los mástiles que cruzan los espacios y... en esos instantes, veía la bandera más hermosa, la de una tierra fecunda, dorada por el sol y mecida por los vientos.

Malvada Bruja del Norte me propone continuar el texto, entre todas las personas que se paseen por aquí; para eso, deja tu comentario y yo lo voy sumando al texto inicial; ella, ya lo continúa así:

"Y los vientos traían susurros de olas rizadas y perfume salado, y los árboles susurraban...: "Ella ha vuelto"."

...Gracias Brujita :)

Y Maite... (gracias y miaussssssss!!):

"Ella ha vuelto, en una mañana de rocío, para deleite tuyo-suyo, y los dos así poder amar al unísono, siendo la fusión de ambos en uno..."

Y sigo mi misma :) el hilo de sus letras...

"...con el fa del viento, y el mi del maíz, el re de la tierra y el sol del cielo. Y les avisó la luna, con un murmullo, de que la noche llegara, y les miraban, impacientes, los campos azules de estrellas, pero ellos, pacientes, decidieron esperar al alba..."

Y Lucía...

"Y siempre la música, floreciendo el deleite"

Seda

2009-10-07T17:46:00.002+02:00

"Todas las historias tienen su música. Ésta tiene una música blanca. Es importante decirlo porque la música blanca es una música extraña, a veces te desconcierta: se toca piano y se baila despacio. Cuando la tocan bien, es como oír tocar al silencio, y a los que la bailan como dioses los miras y parecen inmóviles."

Dito por Alessandro Baricco.

Ela baila con música (o acabo de atopar no youtube hehehe e pareceume moi simpático:)

De cor terracota, verde, gris e branco.

Nas terras altas...

2009-10-04T02:57:00.002+02:00

Foi...

O fixo. Faloulles ás garzas azuis, quixeron ir con ela; abriu a porta e saíu ás rúas, a tatuarse a vida...

elas e ela

(desfacendo o enrellado) en voo paseniño.

Tépedo. O ceo e as mans. Lixeiro vento...

Por iso, vemos

o ceo azul.

As mans,

no seu lugar. Achegan.

Coa choiva, azul na auga.

Mollan.

Co sol, azul de inverno.

Manto e abrigo.

Coa lúa, azul, párpado de luz.

Pecha un ollo.

Abre o outro.

Sencillamente tú

2009-09-15T00:05:00.004+02:00

A veces, el otro es la aventura más

emocionante.

Inexplicable.

Heinz Janisch - Jutta Bauer

A veces, o outro é a aventura máis

emocionante.

Inexplicable.

Sinxelamente ti.

Jopetas!

2009-09-08T20:46:00.003+02:00

Cousas que fai o vento do Atlántico

Hummm... vou ter que argallar outra cousa para poder empregar a nova soleta (plantilla, para entendermos) de blog que tanto me gustou e que atopei hoxe. Se facía o cambio aquí tiña que borrar moitas cousas, e non é esa a miña intención, polo que xa maquino algo distinto (creo que atopei a forma: eureka!). O cambio non era o que nun principio pensei, pero así tamén me gusta :)

a roja :) amosoume hoxe un poema ben fermoso, (...grazas) que quixera sembrar por aquí:

Unha man colleu a outra

dixolle que non se agochase

dixolle que non se anguriase

dixolle que non se asustase

Unha man colleu a outra

púxolle no dedo un anel

púxolle un bico na palma

e unha presa de amor.

As dúas mans se xuntaron

lograron unha forza

capaz de derribar os mazos

E de abrir os camiños

-.-

Recollido vai, logo :)

...Din que é de Rosalía (investigaremos) sexa de quen sexa, é ben fermoso :)

Voas?

2009-09-06T14:00:00.004+02:00

O debuxo da Inés.

Por riba da montaña,

alto

polo ancho ceo

largo

aos pés o mundo

fondo

ar ao redor

diante

herba ceo

cor

e o sorriso maior.

O comezo.

PD1: como che me gusta que sorría :)

PD2: hai que quitar os zapatos para voar!

Querer

2009-08-23T19:47:00.002+02:00

Ser un.

Ser nós.

Ser dous.

Ser todos.

Sé-lo.

Todo.

Ser.

Un.

O sorriso é libre.

Non se merca,

e non ten prezo.

...Gústa(n)me!

PD: creo que fastidiei a reflexión... lémbrame a un anuncio! :)

O que quero dicir é que o sorriso foi de balde, e libre, do máis alto valor, alomenos... para mín.

Alto como o ceo,

alto.

Amizade!

2009-07-20T17:42:00.003+02:00

Porque hoxe é hoxe, o día no que se celebra a amizade!! para todos e todas as que por aquí vos paseades, vai...

UN ABRASITO
　　. - - . “　　　　　“ .　. -　　 ` " . _
　 | C　　　　　　e _ /　　　　　　　`\\
　　“ - .　　　 e / o　\\ _a　　　　　, _ /
　　　 |　　　　 \\ _u/　o\\a　　　　|
　　　　\\ .　　　　　\\ / _/ . - . __ /
　　　　 . ; . “ - . . . - -　　 \\　　\\ - - .
　　　. “　　\\　　　　　 . -　　　/　　　“ .
　　/　　　　 “ - - . - - -..　　　 /　　　　　\\
　　|　　　　　　　\\ __ . . - - `-　　　　　 |)
..　 (|.　　　　　　　　|　　\\　　　　　　　/ - .
　　 \\　 __　　　　 /　　　 “ . ““ - . __ . -　　 \\
　　　; `　 ` \\ - -　;　　　　|　　　\\ “.　　/ ` |
　　　|.　　　 -|　　 |　　　　|　　　 |　 \\　\\ _ ;
　　　|　　　 \\　) ) )　　　/---　　　|　　 - . _/
　　　\\　　 ) ) ) - -`　　　( ( (　　/
　　　　`- - -`　　　　　　 `- - -

Atopeino nun dos blogs que sigo (de Ángeles) aínda que é doutro (mundo animal) logo poño as ligazóns, agora vou sen tempo!!! e só quería deixar aquí os dous osiños (gracias Ángeles por el regalo:)

Biquiños!!!

Alabama

2009-07-12T16:40:00.003+02:00

Crónica desde Ézaro, no finisterre...

Querido blog: Ola,

lembreime de ti hoxe, ben sei que che teño un chisco esquecido, pero con todos os cambios de casa (Coruña en obras, Ourense, demasiado pequeno, e moita calor, e agora, Ézaro, paraxe fermoso cando o sol quenta o chan, pero que hoxe, por mor da choiva, semella tristeiro e cheo de morriña), todo iso, e o verán, e as oscilacións na cobertura de certo servidor de cuxo nome non que quero nin lembrar... as cousas están como están :p

Onte fomos até Santiago e Ourense, por un camiño, cara ao ceo, preto dos muíños de vento que nas ladeiras dos montes do Pindo gardan, como colosos, o mar desde o alto, no que dous coches, ás veces, ou para ser máis precisa, moitas, mellor é que non se atoparan fronte a fronte, pois un deles, ou os dous, puideran sair amolados (o meu, de certo!).

A radio ía e volvía; gústame conducir con ela, coma se fose nunha caixa de música, sen bailarina, pero xirando en voltas e reviravoltas; pois ben, nun momento no que as ondas nos trouxeron a música, escoitei unha das cancións que máis me gustan (sigo cos deberes Brujita!), dunha película que tamén me gustou moito, e que hai tempo xa, foi o agasallo do meu aniversario, nos tempos do vhs, nun deses que chegan con efecto boomerang... o vhs, quero dicir! hehehe :) dirixiuna Toni Scott (irmán do director de Blade Runner). O título orixinal é "True Romance", en castelán: "Amor a quemarropa".

Hoxe descubrín que o autor da música é Hans Zimmer (así é que me encanta!) lembro que cando ollaba a película, co mando (naquel tempo xa había:), rebobinaba, e volta a escoitala.

O título: You´re so cool.

Levo toda a tarde escoitándoa desde o youtube; para non esquecela, velaquí queda. Atopei dúas versións, similares pero con algunhas variacións, non sei escoller entre elas, polo que subo as dúas, ninguén me obriga a escoller, non si?

Ar!

branco.

Herba… morna.

Fitar ao ceo

non ver,

só…(s)

ás nubes

esvaecer…

Anónimo.

Música!!

2009-06-21T21:24:00.002+02:00

Descubrino no blog: "Desde mi noray"

Encántame!

PD: pouco a pouco vou facendo os deberes Brujita! hehehe :)

Hoxe é o día da música, o día no que xa comezou o verán, e tamén, San Luis (felicidades a todos os Luis, e a metade do meu irmán Juan Luis hehe, tamén :)

imos aló co traballo... :)

PD: grazas Sabela polo premio!! Un bico!!

A árbore vermella

2009-06-09T20:48:00.002+02:00

Outro descubrimento de hoxe...

Aproveita e le

2009-06-09T20:25:00.003+02:00

Logo dunha volta polo blog de Sabela (xa non poño a ligazón porque por todas as esquinas se pode acceder desde aquí ao seu blog hehehe:) mergulleime na internet para procurar máis información sobre unha das imaxes novas que publicou, e atopei un blog novo tamén, alomenos, para min :)

Vai aquí a ligazón ao blog da Concellaría de Cultura do Concello da Coruña (acorunacultura).

Non che está nada mal a información que ten!

PD: grazas Sabela!

PD2: ollando a axenda, descubro que este venres hai teatro no fórum: Pedro y el capitán (baseado nunha obra de Mario Benedetti). Comecei a lela hai uns días na biblioteca do instituto e quedei con ganas de seguir lendo (volverei por alí:)

Fogar...

2009-06-09T20:06:00.003+02:00

O día 5 de xuño. Stop. Estreouse o documental HOME. Stop. Aínda non o vin: Stop. Para non esquecelo. Stop. O gardo no blog. Stop. Non é posible insertalo. Stop. Ben. Stop. Pois logo vou e. Stop. Clico na ligazón. Stop. Chis pon.

Vaites! Stop. Agora non funciona. Stop. O youtube. Stop. Nin o .es. Stop. Nin o punto com. Stop. Bo día escollín para actualizar o querido blog. Stop.

He he he... xa vai (non máis stop!)

Aquí vai... HOME

Vou na procura dunha imaxe para esta entrada, e non atopo ningunha que me goste, snifff, vou na procura dunha imaxe que nos poña en contacto coa natureza e coa sua beleza (hai tempo xa puxen esa do corazón verde tan bonita, pero non... non quero repetir a imaxe) agora que lembro... unha que vin hai uns días, pode quedar ben, aínda que nun principio, non ten moito que ver, pero a min gustoume, pois xa está, vai a que vai :)

xa chega o verán!!

Para non perdelo...

2009-05-12T19:20:00.005+02:00

Ao pé da fotografía:
Fitar para arriba, cara ao ceo azul

Brujita! xa sei que teño os deberes sen facer... pero é que estou traballando para a clase de mañá e atopei un documento que me interesa gardar, e o mellor xeito que coñezo, para non perder unha agulla nun pallar :p hehehe é gardalo aquí, sen moita orde, pero nun campo visual (i)limitado con moitas flores e ceo aberto, e que podo ollar de preto e tamén de lonxe (mellor calo, e poño a ligazón... só).
Non é un tema que revoe nestre intre polos meus miolos pero ten a súa importancia, e para compensar o peso que leva, a imaxe da entrada vai sobre a vida (pois logo, o tema é a morte).
Xa noutro libro sobre a morte lin textos e citas de R. Tagore, gustáranme e os apuntei (con moi mala letra...aissss) nun folio, pero agora o que vou facer é reproducir no blog un pequeno fragmento que aparece neste texto.
Pero iso... ao fin da entrada :)
Lembrar tamén que a ligazón a atopei na fantástica web "Infogerontología".
Logo vai xa a ligazón... aquí! :p

«Cuando las horas del crepúsculo ensombrecen mi vida,
no te pido ya que me hables, amigo mío,
sino que me tiendas tu mano.
Déjame tenerla y sentirla, en el vacío
cada vez más grande de mi soledad.»
R. Tagore

PD: lede o epílogo... (comeza cunha cita de Sabina)
PD2: grazas por todos os comentarios :) agora teño que seguir co traballo, pero prometo contestar e facer a seguinte entrada con música (levo pensando un anaco xa e aínda non me decido por ningunha... hehehe) e sobre as miñas comidas favoritas (aínda que remataba antes dicindo o que non me gusta: son de bo dente, ben... iso o digo eu, porque a miña nai... non opina o mesmo:)
PD3: seica pode que miña nai... leve razón hehehehe :)

Foliada! ...en Melide o 25 e 26 de abril!

2009-04-16T14:25:00.003+02:00

...emprego o copio e pego :p

"GÚSTACHE A FESTA?

Achégate o 25 e o 26 de abril o Pazo de Congresos e Exposicións de Melide.

GOZAS COA TRADICIÓN?

A V FOLIADA de MELIDE ofréceche música, artesanía e diversión.

ANÍMATE E ÚNETE A FESTA

AGARDÁMOSTE!!!!

+ info www.foliadamelide.com"

PD: agora o blogger non me deixa subir o cartaz, pero en canto teña un despiste, ...o subo! :)

Motivo...?

2009-04-13T22:14:00.002+02:00

Pois que me gusta a voz... e o son da guitarra de Santana (a voz, é a do cantante de Nickelback, Chad Kroeger).

Un pouco de karaoke para practicar o inglés? hehehe... véxome mal, moi mal en Escocia :)
mai neim is bigo(...te, si que o tomo, si:), aínda que máis ben, o te, en inglés é ti, pois logo, si que tomo ti :)
...dubido se publicar isto hehehe :) sobre todo porque xa levo máis de 15 minutos enredando coas letras e aínda non teñen xeito!
Nótase moito que en realidade só quería poñer o vídeo no blog e que hoxe foi un día de non vacacións -extraoficialmente-?
O asumo... é unha parvada!
:)
Pero quedo co motivo orixinal... que me gusta!

Abril!

2009-04-07T21:36:00.003+02:00

ABRIL

J. R. Jiménez

(El día y Robert Browning)

El chamariz y el chopo.
-¿Y qué más?
-El chopo en el cielo azul.
-¿Y qué más?
-El cielo azul en el agua.
-¿Y que más?
-El agua en la hojita nueva.
-¿Y qué más?
-La hojita nueva en la rosa.
-¿Y qué más?
-La rosa en mi corazón.
-¿Y qué más?
-¡Mi corazón en el tuyo!

Que cousas lle facía ler ao meu irmán... hehehe :)
achégase o día do libro (23 abril)
...a imaxe é de Miyazaki (O Castelo Ambulante).

Vista á dereita! achégase tamén a V Foliada de Melide!!! ...Títeres, obradoiros, artesanía, música, xantar popular, queimada e bailes!! ...logo do do libro ;) (o 25 e 26 de abril!)
Se queredes podedes clicar na imaxe da dereita para coñecer un chisco máis do programa, ou nestoutra, a da Agrupación Folclórica Castelo (as e os feiticeiros do evento!:)

O eco de Escocia

2009-03-19T20:58:00.004+01:00

Agosto, 2009, será. Unha viaxe até alí, pero polo de agora, un chisco de música dunha autora escocesa que escoito cada vez que soa o móbil: Amy Macdonald. Mellor dous beliscos, que un soa a pouco he he he...

Tradutora automática:
chisco é pizca
beliscos son pellizcos ;)

PD: se o alumnado se achega por aquí... que saiba que estou a corrixir, pero que hai que desconectar de cando en vez para non tolear :p (he he he... isto, prefiro non traducilo:)

Eco, vento e sons... Amy Macdonald:

Un xardín de verbos.

2009-03-10T16:22:00.005+01:00

FRATO-FLOR

Proposta A para un xardín:

Plantar tres verbos, un por cada conxugación...

1ª conxugación: amar (mellor... en plural), cores vermellas
2ª conxugación: ser (con todas e cadansúas irregularidades), cores azuis
3ª conxugación: rir (verbo raíz), cores amarelas.

Proposta B para un xardín:

Plantar tres verbos, un por cada conxugacion...

1ª conxugación: falar (e devolver a fala ...ao escoitar), cores brancas
2ª conxugación: ler (letras que sentan nas mans e chegan, e voan, até o noso ollar), cores verdes
3ª conxugación: escribir (letras internas que saen ao exterior nun xogo de mans), cores violetas.

...O descubrimento da semana pasada foi Frato (hai unha exposición dos seus debuxos e reflexións no IES).
Se queredes saber máis...
Utopía y Educación.
Taringa.
Sin que sirva de precedente.
Frato, 40 años con los ojos de un niño (libro en books google).

O descubrimento de hoxe... Unha cita de Goethe:
"Trata a las personas como si fuesen lo que deberían ser y les ayudarás a convertirse en lo que son capaces de ser." ...A comentamos na aula. Non chegamos a ningunha conclusión (...polo de agora! pero aínda queda un trimestre;)

Hoxe... Mulleres visibles.

2009-03-08T19:10:00.006+01:00

FRIDA=LIBERDADE=EDADREBIL

Viviu nunha casa azul, no ceo. Con Diego, as veces, xuntos, as veces na distancia, as veces foi inferno.
Tiña ás na cabeza, sobre a mirada, esa que fixo que pintase sempre a vida nos seus cadros (hai tempo houbo na Coruña unha exposición!!! :)
...Non me resistín, tiven que achegar a man até un, ou dos he he... deles :)
Penso que iso é o que pintou sempre nos seus cadros, vida;
nun deles escribiu... VIVA LA VIDA! (...Coldplay ben o saben he he).
Aínda que a vida non foi sempre alegre.
Hoxe Frida é visible, como tamén a súa obra, que adopta formas distintas dependendo da nosa propia mirada, como de feito, sucede sempre.
Se devolvemos a mirada, nos comunicamos con ela; sorte temos :), pois hai a posibilidade de facelo cruzando miradas coas suas pinturas.
E... que vemos? cando miramos a Frida? cando vemos a unha muller? e ela, que mira? e elas, que miran? e eu? e ti? As veces, vemos o mesmo, as veces, non :)
Mira!
Lembro agora o lema "Somos iguais, somos diferentes". Pois... ben pola igualdade, e pola diferenza:)
Hoxe a casualidade achegoume até un blog no que atopei unha entrada moi boa en relación co 8 de marzo :) de Noelplebeyo e que aqui vos vai (...Grazas!) ...aqui!
Vai tamén a ligazón ao Servizo Galego de Igualdade, no que se poden atopar documentos para traballar a igualdade e reflexionar sobre o tema.
E por hoxe, non hai máis. Vou merendar he he he...

Mús .. i .. Ka!

2009-03-02T22:46:00.005+01:00

Á dereita, no blog, puxen unha nova imaxe que atopei na rede e que me fixo rir :) un gatiño musical. He he he... non che queda outra que rir, queiras, ou non!
Botádelle un ollo! ;) e chiscalo logo he he he...
Hai tamén unha canción que escoito moito na radio cando viaxo entre as latitudes e lonxitudes de Galicia e que quero que fique no blog, polo que vai xa a entrada correspondente (diante doutras pendentes e que espero subir nuns días).

E dixo Flaubert... "El lenguaje humano es como una olla vieja sobre la cual marcamos toscos ritmos para que bailen los osos, mientras al mismo tiempo anhelamos producir una música que derrita las estrellas."
Logo de pescudar esta cita tan tan boa na wikiquote (se clicades na ligazón leredes máis e iguais, ou mellores:) ...xa calo.
(silencio...)

A casa... das ciencias.

2009-02-23T21:50:00.002+01:00

Unha árbore
nun monte
de margaridas
nunha burbulla
nun cristal
de auga
e
de luz.

Árbore de vida e de ciencia na Casa das Ciencias, no parque de Santa Margarida, na Coruña: renovado (e que ben quedou!!!)

... Continuará :)
PD: Canto facía que non vía unha ra!!! he he he... (a próxima fotografía no blog... vai ser esa, a dunha delas)

O traballo para o día da Paz!

2009-02-09T19:03:00.004+01:00

Xa pasou no calendario, pero non no sentir. Seguemos querendo mercar Paz e encher o espazo co seu ar fresco e sereno. Aínda que vou subir as imaxes no blog da conexión, non quería deixar pasar o evento sen deixar a súa pegada neste blog tamén, polo que vai unha imaxe (das poucas que sairon ben...:p) dos traballos feitos no IES. Houbo detalles fantásticos aínda que tamén moitas cousas mellorables, pero quedámonos co positivo! e a pegada que nos deixou nas nosas retinas, que non esquecen con facilidade! Todas as mañáns, 30 de xaneiro (... isto ,creo que xa o dixen hai uns 374 días, segundo arriba, segundo abaixo, he he...). Non hei cansar de repetilo!

Trasladado al castellano... La hoja del calendario ya voló! pero el sentimiento de ese día, el deseo de Paz, todavía aletea y remonta el vuelo. Queremos comprar Paz! y con ella... pintar de serenidad el aire que nos envuelve.
Las imágenes las voy a subir en el blog de la conexión, pero no me resisto a dejar una pequeña huella de nuestro trabajo por la Paz en el IES, así pues, aquí queda la constancia de un año más en el que, al menos, un día, trabajamos por contruír Paz, alta y fuerte! y aunque hoy se halle quebrada, se levante y vuelva a caminar.
Todas las mañanas, 30 de enero en la pupila.
Insisto! ... :)
A Paz hai uns días esqueceuse das palabras... para achegala de novo, vai aquí unha boa web sobre "as nosas palabras os nosos mundos". Para no olvidar que la Paz debe reinar en la palabra, sea castellana, gallega, o catalana :) (chinesa, rusa ou xaponesa!)

Manifesto pola Solidariedade!

2009-01-30T14:59:00.005+01:00

Siguiendo los pasos de Cornelivs...
Seguindo a pegada de Cornelivs...

Imagine (John Lennon) Clica un pouco máis abaixo :)

Iniciativa de Cornelivs...
Tradución ao galego de Cuspedepita!

O DENIP é mañá!

2009-01-29T13:11:00.002+01:00

Imaxe tirada o domingo da manifestación por Palestina.
Pomba de papel.

Logo da procura no google do material sobre Braille (porque ao fin! non o tiña no blog...) que me interesaba, durante case unha hora, ou máis... :) o atopo! e para non perdelo de novo, vai aquí a ligazón: ...ligazón! Outra ligazón (he he... ben sei que son un loro, polo de ligazón ligazón:) que non quero esquecer é a que permite descargar a fonte da letra Braille (...aquí:) ...na segunda ligazón!
Vai tamén un anticipio ao DENIP (Día Escolar da Non Violencia e da Paz).

Nós, no Portovello:

Consumimos PAZ!
Compramos PAZ!

Hai pombas que erran o camiño, outras, como a da Paz, quero crer que non.
De sempre, gústame o poema de Alberti

"Se equivocó la paloma".

Se equivocó la paloma.
Se equivocaba.

Por ir al Norte, fue al Sur.
Creyó que el trigo era agua.
Se equivocaba.

Creyó que el mar era el cielo;
que la noche la mañana.
Se equivocaba.

Que las estrellas eran rocío;
que la calor, la nevada.
Se equivocaba.

Que tu falda era tu blusa;
que tu corazón su casa.
Se equivocaba.

(Ella se durmió en la orilla.
Tú, en la cumbre de una rama.)

Rafael Alberti.

...Verbas:

"La Paz es más difícil que la guerra. Se necesitan dos para hacer una Paz, y solamente uno para hacer una guerra". Paul Valéry.

"La Paz hace nacer las cosas pequeñas, la guerra arruina las grandes". Salomón.

"¿Qué hace falta para ser feliz? Un poco de cielo azul encima de nuestras cabezas, un vientecillo tibio, ...la Paz del espíritu". André Maurois (Émile Herzog).

Sete cousiñas!

2009-01-27T20:18:00.004+01:00

Hoxe, vai primeiro en castelán :)

Mientras me como un bocata de chorizo, respondo al meme que me ha pasado Picobufi desde su blog Nuestro dios el hombre.
Y como todo meme, tiene normas...
1) crear un tag/link de la persona que te lo ha dado (ya está! el enlace a su blog)
2) confesar siete cosas extrañas/raras/diferentes sobre ti y tu personalidad en el blog. Allá van!
a) me gustan los libros que hablan sobre libros y la música que canta a la música (y los libros que hablan sobre música:)
be) me encanta mirar alrededor y descubrir detalles para no olvidar (se lo comenté a unas amigas una vez, la idea de mirar, contemplar... y pasaron de mí je je hasta que ese domingo, en el dominical, en una entrevista a no recuerdo qué escritor, dijo lo mismo, con mejores palabras, sí, pero lo mismo que había dicho yo, je je, y toda llena de razón les dije... ajá! no soy la única!). Lo curioso es que durante varios domingos seguidos, ese dominical y yo tuvimos algún tipo de conexión mental porque hubo alguna otra coincidencia :)
ce) me produce más vértigo ver a una persona a la que quiero (no sé si en el caso de que no la quiera sucede lo mismo, no se ha dado el caso para comprobarlo...) cerca de un precipicio que el hecho de que sea yo la que esté al borde del abismo (no quiero repetir precipicio, pero vamos! lo de abismo suena un poco exagerado:)
de) de dedo. Los mismos que ahora teclean y que han decidido ellos solitos, que esta entrada la van a hacer a trocitos, por que sí (y esta es la cuarta cosa rara) y es que creo que la mejor razón para hacer las cosas es porque sí (aunque a veces se me olvida...). Sigo mañana (Sabela si lees esto, vete pensando las tuyas).
Lo escrito... sigo mañana!
Escribín... to be continued mañá.
PD: si es que no se me ocurren más! ... menuda excusa :)

Logo duns días!
...Sigo co meme:
e) gústanme as duchas longas, os paseos longos en coche (que non teña a sensación de comezar e nun intre, ter que atopar aparcamento, iso non che me gusta nada!); dos paseos en coche, gústame, sobre todo, cando vas camiñando no mesmo sentido que o sol :) gústanme tamén os libros longos, que non rematen, ou que che queden ganas de volver á primeira páxina.
efe) como me gusta esta letra!! coa comida son un chisco "tiquismiquis". Pero isto non o explico máis, he he he... (pero como case de todo, menos lingua... desde rapaza non son quen de probala:)
xe) e que poño? pois... unha das cousas que máis me gustan é ver as persoas movilizarse por algo: unha manifestación a favor dalgunha empresa (mellor a favor que en contra, aínda que as veces... hai que ir en contra), un soño, o futuro, ou mesmo, o día a día, que moitas veces, require de todo o noso esforzo :)

O seguinte paso... darlle a invitación para facer o meme a sete persoas :) alá vai!
a) a Sabela, tocouche, he he... xa cho dixera! :)
b) a Daisy, hummm, creo que tamén cho comentara... he he he
c) a Maite :) xa que logo gustaríame coñecela un pouco máis :)
d) a Isabel e o seu blog: Neverland un mundo de ilusiones, porque as súas historias están mellor que ben!
e) a Driada, porque desde hai uns días creo que é todo simpatía :)
f) a Ilusión, pois todo nela é de centos de cores e con este meme vou coñecela un pouco máis :)
g) a La Malvada Bruja del Norte, porque estou certa de que as súas respostas van ser moi orixinais!
E xa para finalizar... avisar aos afortunados he he he :) vou agora...

Muller tiñas que ser!

2009-01-15T13:19:00.002+01:00

Chegoume por correo-e (moitas grazas Ágata!!:) o vídeo que vai nesta entrada. Gustoume moito, e lembroume o que dixo, hai tanto tempo xa -1885-, o xefe indio Seattle, ou quen fose, a persoa que o escribiu (clica! ...se quedaches con curiosidade, he he). Creo lembrar que noutra das entradas deste o meu blog está tamén o texto, pero como son tan desorganizada e non poño etiquetas... así me vai he he :)

Ela chámase Severn Suzuki e falou así no 1992...

Fabuloooooooooooso!! non si?

Fundou tamén, sendo nena, unha organización ecoloxista, ECO (Environment Children Organization). Logo da procura en google, vexo a face de Moby como un dos comentaristas dunha web (environmentalcountdown) na que atopo o mesmo vídeo, e outros moitos de interese, e penso... vou pór unha canción, alá vai! ben... ía pór outra, pero acabo de atopar unha que me parece máis axeitada, pois as imaxes, e a música parecen dalgunha forma, vencelladas as palabras de Severn. O título? Whispering Wind.

Hoxe non traduzo, pois as imaxes son o importante, desta volta. En realidade... teño excusa: non quero deixar pegar (ao teito he he...) os espaguetti!!! :)
...Ata vai ser que non é só unha excusa, senón unha boa razón.
PD1: prohibido entender mal o título!
PD2: prohibido prohibir.
:)

PALESTINA! O halo da PAZ canda ti ...ALways.

2009-01-14T15:15:00.005+01:00

Vou aprendendo idiomas...
Hoxe, seguindo a iniciativa blogueira "Un post por Palestina" a entrada é para trabar a meirande das trabadas á guerra en Gaza, e que lisque! e bote a correr, lonxe, ben lonxe dun pobo, de todos os pobos, que son (é) como o halo da canción de Beyoncé (Halo), invisible(s), que non brancos, pois hoxe (e onte, pero mañá... non!!) as cores da súa bandeira son todas vermellas, como o sangue; pero existe(n), e sinte(n), a dor e a morte en directo; nin a dor nin a morte teñen plural, sempre van soas. A nós, só nos chegan imaxes, e con iso, xa temos moito, máis, suficiente. Dabondo. O vaso desborda. STOP.
Que máis? Xa houbo varias manifestacións para pór freo á masacre; este domingo, de novo, en Santiago de Compostela, ás 12 h. sae outra, e bota a andar polo camiño da PAZ. Un pasiño diante doutro, todo recto, sumando xentes, albiscando ao solpor... a tranquilidade de respirar, PAZ.

TRAD:
Siguiendo los pasos de la iniciativa de "un post por Palestina" mi entrada pretende dar un gran mordisco a la guerra en Gaza... para que eche a correr bien lejos, pero bien lejos, de un pueblo, el palestino, y de todos los pueblos en el desgobierno de las guerras. Un pueblo invisible a los ojos, como la canción de Beyonce (halo) pero... que respira, y rebosa vida con la ilusión de llevar todos los colores de la paleta a sus paisajes, en sus miradas. Pero ahora, la muerte y el dolor rasgan los marcos, las puertas, las vidas, las niñas, los ancianos, los muertos, los vivos... y no hay respiro para el dolor. Y porque ya es suficiente... Basta.
Vuelve, PAZ!

Vai tamén un fragmento do libro de Eduardo Galeano "Espejos":

"Peligro en la noche

Durmiendo, nos vió.
Helena soñó que hacíamos fila en algún aeropuerto.
Una larga fila: cada pasajero llevaba, bajo el brazo, la almohada donde había dormido la noche anterior.
Las almohadas iban pasando a través de una máquina que leía los sueños.
Era una máquina detectora de sueños peligrosos para el orden público".

Esta entrada, quere ser, tamén, un soño perigoso para o establecido polos señores das guerras. Perigoso si, pero coa PAZ como bandeira, voando lixeria no ceo, mirando para nós, desde ese mesmo ceo.

Quixen pór aquí a canción de Beyoncé (HALO) pero non está permitido desde o youtube, polo que vai a ligazón, e a letra, un pouco máis abaixo... pero si en goear!! polo que vai! ...ao fin.

Remember those walls I built?
Well, baby they are tumbling down
And they didn't even put up a fight
They didn't even make a sound
I found a way to let you in
But, I never really had a doubt
Standing in the light of your halo
I got my angel now

It's like I've been awakened
Every rule I had, you break it
It's the risk that I'm taking
I ain't never gonna shut you out!

Everywhere I'm looking now
I'm surrounded by your embrace
Baby, I can see your halo
You know you're my saving grace
You're everything I need and more
It's written all over your face
Baby, I can feel your halo
Pray it won't fade away

I can feel your halo
I can see your halo
I can feel your halo
I can see your halo
Halo, ooh ooh.....

Hit me like a ray of sun
Burning through my darkest night
You're the only one that I want
Think I'm addicted to your light
I swore I'd never fall again
But this don't even feel like falling
Gravity can't forget
To pull me back to the ground again

It's like I've been awakened
Every rule I had, you break it
It's the risk that I'm taking
I'm never gonna shut you out!

Everywhere I'm looking now
I'm surrounded by your embrace
Baby, I can see your halo
You know you're my saving grace
You're everything I need and more
It's written all over your face
Baby, I can feel your halo
I pray it won't fade away

I can feel your halo
I can see your halo
I can feel your halo
I can see your halo
Halo, ooh ooh.....
I can feel your halo
I can see your halo
I can feel your halo
I can see your halo
Halo, ooh ooh.....
Halo, ooh ooh.....
Halo, ooh ooh, ooooh........

Everywhere I'm looking now
I'm surrounded by your embrace
Baby, I can see your halo
You know you're my saving grace
You're everything I need and more
It's written all over your face
Baby, I can feel your halo
I pray it won't fade away

I can feel your halo
I can see your halo
I can feel your halo
I can see your halo
Halo, ooh oooh.......
I can feel your halo
I can see your halo
I can feel your halo
I can see your halo
Halo, ooh oooh.......
Desta volta... a letra vai sen traducir :)

Máis te!

2009-01-10T19:56:00.004+01:00

Se vos fixades ben, hai unha árbore dunha cor verde moi intensa no medio da fotografía (na segunda non!! que son cuncas!!- ben sei que tamén verdes- :). Foi a primeira que tirou nos bosques de Finlandia (Víctor); saíulle un chisco borrosa, pero non perdeu beleza e gañou en movemento. As cuncas lémbranme a felicidade (en Irlanda, o te ía con whisky para aturar mellor o frío) he he, agora... o prefiro só, ou con mel :)
Xa funciona de novo a calefacción, pero un te nunca está de máis, non si?

Traslación-rotación:

Si os fijáis bien, hai un árbol verde intenso en el medio de la fotografía (la de arriba, la otra, evidentemente son sólo tres tacitas, lo sé, verdes que te quiero verdes:). Fue la primera, de una larga lista de más de 300 fotografías, que hizo en los bosques de Finlandia (Víctor); le salió un pelín borrosa, pero eso no hizo que perdiese su belleza y ganó en movimiento. Las tazas... me recuerdan la felicidad (en Irlanda, je je, le añadíamos una alegría ¿? de whisky para soportar mejor el frío del invierno) ahora... o sólo o con miel (el té, no el whisky!:)

Al fin funciona de nuevo la calefacción, pero no estará de más un té! ... re-vuelta al gallego: non si?
PD: en Ourense nevou, pero tanto tanto, non :)

I´m happy to be alive!

2009-01-10T19:23:00.002+01:00

I´m happy... to be alive!

...Isto foi o que lle dixo o coordinador do grupo alemán, no intercambio finlandés, ao meu irmán Víctor, mentres saboreaba unha cunca de te. Gustoulle a frase, a mín... tamén.
Quero así esta entrada, breve, condensada, non hai máis que sorber o te... e non queimar a lingua, he he he...

Traslación-rotación:

Estoy felizzzz de estar vivo!
Esto fue lo que le dijo el coordinador del grupo alemán (en el intercambio finlandés) a mi querido hermano Víctor, mientras degustaba una deliciosa taza de té. Le gustó la frase, a mí, también.
Esta entrada, la quiero así, breve y condensada, porque no hay más... que beber a sorbitos :) el té, sin quemar la lengua! :)

Querida Raíña Maga chamada PAZ...

2009-01-05T17:06:00.002+01:00

Hai uns meses, a piques de marchar do CIFP Compostela, alá por febreiro, houbo unha visita ao Parlamento de Galicia do noso alumnado para conmemorar o Día da Paz (adicado a visibilizar a necesidade de erradicar as armas). Tiñamos que preparar un texto sobre a PAZ. O quixen escribir eu, xa que me tiña que ir, quería despedirme dese xeito. Pero non fun até alí (aínda que non perdín ripio, pola maxia da rede de internet he he, da lectura que fixo Emma, que por certo, quedou moi ben). No seu momento, non o puxen aquí, parecíame un pouco fóra de lugar, pero hoxe opino doutro xeito, e creo que nin entón, nin agora, se é sobre a PAZ, caen as palabras fóra do con-texto, pois sempre é o axeitado.
Polo que alá vai!

"Querida Paz: ... (ou querida Raíña Maga Paz)
O alumnado do Centro Integrado de Formación Profesional “Compostela” quere lembrar hoxe o que un grande poeta (Miguel Hernández) deixou escrito nos seus versos:
“Tristes guerras si no es amor la empresa,
tristes, tristes.
Tristes armas, si no son las palabras
Tristes, tristes.
Tristes hombres, si no mueren de amores
Tristes, tristes.”
Nós, aquí e agora facemos noso ese sentir para reivindicar a necesidade do ser humano de vivir, nacer, morrer ou esbozar un sorriso, amar… nunha terra, a nosa, na que o respecto á dignidade humana sexa o seu máximo valor, sempre visible: na paz reflectida nas facianas das xentes dos nosos pobos; no amencer dos nosos verdes campos; no luar das noites de verán, ou no solpor do fin da terra.
A nosa imaxinación, cando a imaxe que queremos atopar é a das armas, parece voar máis lixeira e rápida que cando é a da paz o noso branco: todo o bo, require máis esforzo. Pero temos que traballar para pensar diferente, arriscarnos a construír, cos mellores materiais, o noso fogar na paz, na bondade da dignidade humana. Porque se non o facemos, o lobo, a morte, a dor, a congoxa, a máis grande das penas, soprará e soprará, e derrubará o noso lar. E nada, nada, vai quedar.
Os tres porquiños é un conto clásico e moi sinxelo, do que nos importa, sobre todo, a mensaxe final, a ensinanza, xa que logo... de todo se aprende... se observamos coa suficiente atención. Hai que traballar arreo para ser quen de afrontar a vida, co que ten de bo, e o que ten de malo: empregar palabras nos conflitos ...e non armas.
A tarefa é vosa, como representantes do noso pobo, e nosa, porque de todas e todos depende o discorrer da nosa propia vida, a pública, e a privada, nas que hai que prender o desexo de fluír entre as pacíficas augas dun río que percorra toda a terra, e a nutra, para que madure a semente da paz, a mesma terra da que podemos desterrar as armas que causan á humanidade as feridas máis profundas. Porque o que lle fan a un irmán iraquí e afgán, ou a unha irmá palestina ou coreana, tamén nolo fan a cada unha das persoas que nos atopamos aquí, a súa dor é a nosa, coa súa morte, morremos nós tamén.
Todos e todas nós podemos chegar a sentir o peso e a frialdade das armas nos nosos brazos, porque veñen coas feridas abertas, levan morte, bágoas e unha dor tan inmensa que anula a supervivencia e xea os corazóns.
A conciencia dita que debemos asumir que ninguén pode encher o peto a costa da dor das demais persoas. Pero a realidade é outra moi distinta.
Nosa é a liberdade, nosa é logo a responsabilidade da elección, escollamos falar en paz; nosa é tamén a opción de camiñar por e para ela, nun bosque de sons, coa lixeireza do camiñar sen equipaxe, sen o peso das armas ao lombo, vendo voar as cegoñas, sempre dúas, e, nas mans, a semente que xa brota, da paz.
Deixa as túas pegadas preto de nós, nun camiño que nos achegue a un mundo mellor, a un ceo azul, ao asubío do vento nun campo de trigo e flores, ao noso mar azulado... Ponlle á paz... a túa cara!".

Wikiquote de Miguel Hernández (paga a pena botarlle un ollo, ou os dous:)
... que as raíñas magas vos traian todo, todo y todo :)
E a min tamén, digo eu!
Estou procurando un bo tradutor ao castelán (estou niso!).

Viva internet!

2009-01-02T00:07:00.004+01:00

Onte, de camiño a casa, no cd do coche do meu irmán, escoitamos, cando o acendeu,
isto...
(unha canción dunha BSO de Mark Knopfler,
dunha película do 1987) ... non atopei só a canción!

A neve... cae na imaxinación!

Xa foi o primeiro paso do 2009 (lendo e durmindo ou, durmindo e lendo, creo he he, que teño os ollos un pouco máis queimados que onte, pero menos que mañá:) e xogando cos sobriños. Víctor segue en Suomussalmi (Finlandia) pero até hoxe (digo, onte) non logramos contactar con el desde que puxera o pé en Helsinki (onde si tiña cobertura); pero Soumu... está tan afastado que a cobertura, polo que intúo, vai e ven, volve e non chega, retorna e se corta, etc., etc., polo que non había xeito de falar con el. Até hoxe. Primeiro, cando marquei o seu número, sonou raro, como cando marcas un fax, e pensei que algo cambiara; cando menos, a operadora xa non dicía iso de que non estaba operativo, fóra de servizo.
Tentei de novo, e houbo resposta.
-Ola hermanito! (falamos castelán entre nós). -Conversa privada-
E o máis simpático de todo foi que unha hora antes, Víctor, logo de procurar o meu correo-e no google (he he he, por isto vai o do título da entrada, volvo rir: ha ha ha) mandárame unha mensaxe contando que pensaba que non tiña o roaming activado (en cristián: acceso internacional) e tampouco saldo, polo que procurou a forma de comunicarse a través do correo-e (vaites! si que é confidencial o correo-e na nosa familia porque lle soaba o meu, pero tivo que confirmalo no google he he he... ben, se aparezo no google, que aínda non me dixo como o atopou, moi confidencial tampouco é).
Di que hai moitas árbores (lin hoxe, un texto sobre un bosque, fantástico, o texto e o bosque) e moita neve, moito frío tamén (menos doce graos!) e que tiñamos que velo (a el e ao grupo galego) bailando "Paquito el chocolatero" (... he he, dubido se procurar no google a canción) si, non, si, non... creo que non, mellor non. Non é o meu estilo :)
Sego sen saber porque non logramos comunicar antes con el, pois tanto saldo como acceso internacional ten, pero non sei, pode ser pola cobertura :)
Espero que veña coa cámara chea de fotografías fantásticas, e que me ceda os dereitos de autor!
Pásao ben, hermanito!
Vou durmir!
PD: díxome, en maiúsculas, que vira nun pasillo dun colexio, desde donde escribía, UN PIANO DE COLA.
... e a min que? estívenlle a dicir, he he he :)
...Non llo dixen, porque tampouco o sinto.

fElizzzzzZ 2009!!!!

2008-12-31T16:35:00.003+01:00

... iso!
Feeeeeeliz 2009!!!
ou MMIX he he...

Non atopaba ninguna (fotografía, claro, para ilustrar o día de hoxe e os seguintes 365 pasos que comezarán mañá). Pero lembreime de que desde que son socia de Intermón, envíanme un calendario (que esta vez, irá canda min até Ourensi) do que elexín esta fotografía que vedes (arriba); foi a que máis me gustou, pola arte, os debuxos e as cores que transmite, e xa que logo imos comezar a camiñar da man dun novo 2009, polo que avanzaremos 365 pasos firmes (... ou é bisiesto?), pareceume unha imaxe: moi xeitosa :)

... que os nosos pés sexan de cores!!! De todos os do Arco da Vella!!

PD1: lendo a wikipedia (ligazón arriba! ... no 2009!) descubro que o día 9 de febreiro (meu aniversario!) haberá un eclipse lunar!!! vaites! Que ilusión! :) E tamén, o 2009 está adicado aos gorilas! ... grazas, Dian Fossey!
PD2: y como quiero empezar a escribir también en castellano, va también mi deseo para todas las personas, conocidas y desconocidas, a las que les pueda llegar mi eco (... ya sé, puede que a algunas personas, los ecos sean conocidos, sé que me repito, pero en este caso, me gusta la repetición, así que...):

Que la alegría sea tu desayuno, la serenidad, tu comida, y la oportunidad, tu cena de cada día (en este 2009, que ya entra por la puerta).

PD3: me recuerda cierto anuncio de un operador móvil: La vida es móvil, móvil es "(...)". Me parecía el mejor eslogan de todos, pero lo cambiaron (seguro que por ser endecasílabo,... me gustaba, no que lo quitasen, jeje). La verdad, es que sus anuncios (los de ese operador) son los mejores.
PD4: e os Massive Attack aparecen tamén na referencia ao 2009 da wikipedia! Vai logo unha ligazón a unha das súas cancións, a que máis me gusta, e que descubrín en Ireland, hai un tempo, cando lles falaba (nunha fish factory) ás xardas e arenques (e probei o té con whisky como antídoto contra o frío, he he! que tempos! ... bos:)
PD5: as xardas non falaban comigo moito, por iso o meu inglés quedou como estaba (máis-menos); iso si, o taco de rigor en gaélico o aprendín (... e non o penso transcribir!) he he he...

BO COMEZO!
CON BO PÉ :)

PD6: non me esquezo! o vídeo dos Massive Attack: Angel (gústame tamén moito Teardrop, pero xa cansa tanto escoitala en House!).
PD7: volvo até a entrada dos nomeolvides :) que a teño a medio facer!
PD8: poño tamén a ligazón a Teardrop (... é que está moi ben!)

Premio Symbelmine... Grazas!

2008-12-29T22:54:00.004+01:00

Una flor!

Un premio!

¡Muchas gracias Sabela!
... estoy en ello, pero ya es tarde :) mañana sigo!
Ya sigo!

Hoy es el último día del año, y no quería dejar que se deslizase (aunque quizás sea mejor escribir-decir que se escurre, porque parece que es eso lo que el tiempo hace estos días, escurrirse, y siempre con prisas) sin agradecer, como se merece, el premio que me ha otorgado Sabela, desde su blog (Un rincón para el atardecer). Me gusta leer sus-tus entradas, y tus-sus fotografías (en las que nos hace(s) ver lo que no hay, je je, Sabela, lo digo por el pez! je je) y porque sé que lo que escribe(s) es lo que piensa(s), y lo que vive(s), y lo que siente(s), y me gusta, lo que escribe(s), lo que vive(s) y lo que sientes (porque lo compartes, porque si pudiera, te quitaría algunos de esos sentimientos que a veces te entristecen, pero tú, seguro que me dirías que esos sentimientos son tuyos y que forman parte de ti, y que por eso, como el verbo perdí, se quedan contigo; bueno, pues yo también me quedo contigo, por eso...) y salgo del paréntesis, que tengo tendencia a extraaaAalargarlos demasiado :) te entrego, de nuevo, el premio que me has concedido, con un abrazo y un beso :)
Ay! que creo que tengo que poner las reglas del premio...
1º Elegir 7 blogs o sitios de internet:

Un rincón para el atardecer (Sabela)
Andanzas en grupo (Charo)
Educador Social en Alaska (Quique)
Conexión Atlántico Mediterráneo (para el alumnado de Ourense y de Catarroja)
Paquita Dinamita (Cristina)
Sendeiros na historia (Fran y por extensión: Elena)
Vámonos de cine (Daisy)

He pensado también en Charo porque desde febrero hemos compartido momentos muy buenos, y quiero agradecérselo, y qué mejor con un premio, con el que además, le deseo un nuevo, de estreno, 2009, feliz y próspero, lleno de energía y buen hacer, como todo lo que escribe en su blog, así que gracias, Charo, por los buenos momentos (incluídos eses en los que me estresé de lo lindo por unas fotografías en el blog de la conexión: gracias por haber estado ahí, y... muy feliz 2009!).
También me gusta mucho el blog de Quique, porque transmite mucho amor por su profesión y nos enseña, entre metáforas y buenos textos, todo lo que se puede conseguir en una profesión tan dura, imagino, como la suya, así que... gracias Quique por tu blog (... si es que además, es muymuy entretenido!). Y la obra de teatro, seguro que es de lo mejor del 2009 (y bien podría aparecer en la wikipedia, jeje:)
El blog de la conexión es en parte mío, pero no del todo, y ha colaborado, sobre todo, además de Charo, el alumnado del Mediterráneo y el Atlántico, y por eso se lo quiero agradecer, porque es una buena iniciativa, y hay que sacarle el máximo partido, pese al parón navidul ;) así que... felicidades alumnado!! :)
A Cristina también le quiero entregar estas flores para recordarle que si, en cualquier momento, le surge una duda, una pregunta, un estrés laboral incierto, se acuerde de que si puedo, la ayudaré (en lo que pueda); aunque... lo mejor es que no te veas en ningún lío y todo vaya como la seda. Pero bueno? es que no vas a actualizar más que de pascuasaramos el blog??
Y a Fran, otro tanto de lo mismo je je: hay que actualizar! Por qué no pones algo de Escocia? O es que vas a esperar hasta este verano para que el copyright sea tuyo? je je (feliz 2009 para ti y para Elena).
Y por último, o primera... si empezamos al revés (que a veces es más que conveniente), quiero entregar este premio nomeolvides a Daisy; ya sé que lo tienes repetido:), pero es que me gusta mucho tu blog; tus comentarios... gracias por el de los osos en la nieve, y además, comparto muchos de tus gustos (en música y cine), así que... no me olvideis!
Symbelmine!
... Se me olvidaba (qué cabeza!) de nuevo lo de las normas del premio, así que sigo:
2º Escribir una entrada mostrando el premio (hoy! por fin!:), citar el nombre del blog que te lo ha concedido (Sabela!) y notificar tu elección (hecho también!)
3º Exhibir el premio en el blog (sin duda!).
Se me agota el tiempo!!! Vamos a cenar con Inés y Raúl (y otros seres humanos, je je, a las afueras de la ciudad, en la casa de mi hermano (casa y no piso, qué lujo!), y ya estamos casi, cogiendo el coche, así que éstas son mis últimas palabras del 2008, aunque... si me dejan, voy a comunicar los premios, pero aquí quiero escribir un punto y seguido, deseando mucha felicidad y alegría, paz y armonía, sin hache, que con el gallego me despisto...) mejor sin paréntesis y en verbo: alegrar, felicitar, armonizar, amar, soñar, jugar, pacificar (... todos, de la primera conjugación:)
... punto y seguido. Y(...)

"Una pena en observación"

2008-12-29T22:04:00.002+01:00

É o título do último libro que lin; é moi breve, só 103 páxinas, pero todas cheas do amor do autor (C.S. Lewis, si, o de Narnia) á súa dona Helen, (H. no libro).
Escribiuno logo da morte de H.
A nós, chéganos da man da tradución de Carmen Martín Gaite.
Gustoume moito, e por iso quero reflictir aquí algúns dos seus parágrafos:

"Una de las fases de mi experiencia de anoche, tengo que describirla mediante símiles; si no sería imposible de traducir en palabras. Imaginad a un hombre sumido en la total oscuridad. Le parece estar en un sótano o en un calabozo. De pronto se oye un ruido. Le parece que es sonido venido de lejos, olas o árboles meneados por el viento, o un rebaño a media milla de distancia. Y si fuera así, eso probaría que no está en un calabozo, sino libre, a pleno aire. O podría ser un sonido mucho más pequeño, al alcance de la mano, una risa sofocada. Y si fuera así, habría un amigo junto a él en la oscuridad. De una manera o de otra un sonido bueno, muy bueno. No estoy tan loco como para tomar esta experiencia como evidencia de nada. Es simplemente el salto a una actividad imaginativa que en teoría siempre habría estado dispuesto a admitir: la idea de que yo o cualquier mortal, en cualquier momento, puede estar rematadamente equivocado con respecto a la situación por la que realmente está pasando."
(páxina 88-89)

"¿Por qué le doy cabida en mi mente a tanta basura y bagatela? ¿Acaso espero que disfrazando de pensamiento a mi sentir, voy a sentir menos intensamente? ¿No son todas estas notas las contorsiones sin sentido de un hombre incapaz de aceptar que lo único que podemos hacer con el sufrimiento es aguantarlo? Un hombre empeñado en seguir pensando que hay alguna estrategia (que es cuestión de encontrarla) capaz de lograr que el dolor no duela. Pero en realidad da igual agarrarse crispadamente a los brazos del sillón del dentista que dejar las manos reposando en el regazo. El taladro taladra igual.
Y la pena se sigue sintiendo como miedo. Aunque tal vez fuera más exacto decir que como un "suspense". O como una expectativa; eso es. Es como estar colgado a la espera de algo que va a pasar. Esto confiere a la vida una sensación permanente de provisionalidad".
(páxina 49)

"Si yo pudiera tener un atisbo de ello sería como...; bueno, casi me da miedo echar mano de los adjetivos que puedo utilizar. ¿Enérgico? ¿Entusiasta? ¿Atinado? ¿Alerta? ¿Intenso? ¿Despierto? No sé, por encima de todo, sólido. Totalmente de fiar. Firme. Los muertos no se andan con tonterías.
Cuando digo "intelecto", incluyo la voluntad. La atención es un acto de voluntad. La inteligencia en acción es voluntad por excelencia. Lo que me dio la impresión de que venía a mi encuentro estaba lleno de resolución.
En una ocasión, cuando ya se acercaba su final, le dije: "Si puedes, si te dejan, ven junto a mí cuando yo también esté en mi lecho de muerte." "¿Dejarme? -me contestó-. Trabajo le va a costar al Cielo retenerme. Y en cuanto al Infierno, lo rompería en pedazos." Sabía que estaba usando una especie de lenguaje mitológico, del que no estaba ausente incluso un ingrediente de comedia. Había un centelleo en sus ojos, pero también lágrimas. No obstante, por lo que se refiere a la voluntad no había ni mitificación ni broma. (...)"
(nas dúas últimas páxinas)

PAZ

2008-12-28T20:50:00.004+01:00

Hans Paus

Hoxe comprei un libro.

"Espejos" de Eduardo Galeano, do que recollo dúas historias que veñen ao caso hoxe, e onte, e o peor,
mañá
...tamén terán vixencia; aínda que oxalá! non a tiveran.

"(...)Los palestinos nunca pudieron volver a Palestina.
Los que se quedaron fueron condenados a vivir humillados en territorios que las contínuas invasiones van encogiendo día a día.
Susan Abdallah, palestina, conoce la receta para fabricar un terrorista:
Despójelo de agua y de comida.
Rodee su casa con armas de guerra.
Atáquelo por todos los medios y a todas las horas, especialmente en las noches.
Demuela su casa, arrase su tierra cultivada, mate a sus queridos, especialmente a los niños, o déjelos mutilados.
Felicitaciones: ha creado usted un ejército de hombres-bomba"
(página 329, Espejos, Ed. Siglo XXI).

Outro:

"Dicen que Churchill dijo:
-Jordania fue una idea que se me ocurrió en primavera, a eso de las cuatro y media de la tarde. El hecho es que (...) inventaron un nuevo mapa del Oriente Medio, crearon dos países, los bautizaron, designaron a sus monarcas y dibujaron sus fronteras con un dedo en la arena. Y fue llamada Irak la tierra abrazada por los ríos Tigris y Éufrates, el barro de los primeros libros, y se llamó Jordania el nuevo país amputado de Palestina. (...) Los fabricantes de países firmaron las partidas de nacimiento de Irak y de Jordania en el hotel Semíramis, en El Cairo, y se marcharon a dar un paseo entre las pirámides. Churchill se cayó del camello y se lastimó una mano. Afortunadamente, la herida fue leve: el artista que Churchill más admiraba pudo seguir pintando paisajes".

(páginas 258 y 259).

PARA PAISAXES, AS DE HANS PAUS!

Quixera ver a algúns na firma das defuncións.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Pero pese a todo, ou precisamente por iso, porque esta entrada leva o nome da PAZ quero pór o primeiro texto que aparece no seu libro e que foi o que me fixo pagar (feliz!) os 19 euros que costa o libro; aquí vos vai:

"DE DESEO SOMOS

La vida, sin nombre, sin memoria, estaba sola. Tenía manos, pero no tenía a quien tocar. Tenía boca, pero no tenía con quién hablar. La vida era una, y siendo una era ninguna.
Entonces el deseo disparó su arco. Y la flecha del deseo partió la vida al medio, y la vida fue dos.
Los dos se encontraron y se rieron. Les daba risa verse, y tocarse también".
(páxina 1).

Bo nadal!

2008-12-22T21:39:00.004+01:00

Dous osos en Ourense

A imaxe é, como podedes ver, dunha bola de cristal branca, mercada no Nadal, hai catro anos, logo dun soño inquietante sobre osos polares, un deles, marrón :)

Gustoume ese soño, por iso ao ver nun escaparate esta bóla, a levei no meu peto (logo do pago correspondente, eh?). É un dos obxectos que máis me gustan e que misturan, para min, a realidade cos soños; se a axitas, ves caer a neve (... esa que aínda non vin!) e tamén, ten música. Gústame, por iso quero empregala, xa que lle pedín permiso, para felicitar o Nadal deste 2008.
... iso, bo Nadal, e que do ceo caian folerpas de neve, misturadas coa enerxía necesaria para abrir os ollos cando soa o despertador (...uf!), nos achegue o sorriso puntual que alegre todos os nosos días e o sol non se esqueza de quentar os nosos corpos e corazóns (ai... que parva que estou! he he:)
Bo Nadal!
PD1: quedaron en Ourense, e xa teño ganas de velos de novo; alí estarán cando volva, digo eu... :)
PD2: esquecía lembrar as estrelas nun ceo limpo. Que no Nadal tamén as teñamos, xa que non tocou a lotería, cando menos, que todo, baixo o ceo, sexa bo (... xa sei que é moito pedir:)
PD3: enténdese que esta última parte da entrada é sobre os meus desexos para o Nadal, non si?
Feliz Navidad!

Calcetins.

2008-12-03T22:36:00.003+01:00

Pé da fotografía:
Fixémolos hai uns días (son unha galiña e un elefante) cos sobrinos, Inés e Raúl.
Logo de tirar a fotografía... caeron a rolos! ... case he he.
Non é doado mantelos en pé!
Creo que a estas horas... viríalles ben unha boa reconstrución, xa que logo tanto Raúl como Inés son un pouco trastos, só un pouco :)

Dignidade e xustiza para todas as persoas.

2008-12-03T20:55:00.004+01:00

É o lema do día de hoxe, o designado para conmemorar o Día Internacional das Persoas con DisCapacidade. Aínda que ollando as novas de hoxe, parece que imos un paso para atrás, o obxectivo non se ten por que modificar, non se debe. O Capitán Garfilón axúdanos a comprender todo o campo semántico (todo, todo non... he he) relacionado coa discapacidade e a eliminación de barreiras. Son tres historias (escritas en castelán e valenciá) sinxelas pero eficaces, para iniciarmos no coñecemento de que o contorno facilita, ou dificulta (na maioría das ocasións) o desenvolvemento das persoas (con e sen discapacidade).
Vanvos, en fila india, as tres historias:
"La ciudad de las barreras"
"El edificio caos"
"Regreso al Corsario".
Se o que queredes é mergullarvos no amplo mar das normativas sobre accesibilidade, só... clicade aquí!
... as veces hai que ter conta da lexislación!

As mil e unha (preguntas)!

2008-11-29T13:14:00.005+01:00

(da visita a ASPANAS o xoves pasado)

... Tantas non son :)

Bo día, alumnado! Como xa vos dixen antonte, publico agora as posibles preguntas para o exame do martes (sabede xa agora que as do próximo tema as faredes vos! alo menos esa é a miña intención:)
Mentres as redactaba escoitaba a Coldplay e o vento fóra. Espero que xurdira efecto a inspiración!
Alá van!
1. Por que dicimos que envellecer é un proceso natural?
2. Por que dicimos que envellecer é un proceso universal?
3. Por que dicimos que envellecer é un proceso individual?
4. Por que dicimos que envellecer é un proceso progresivo?
5. Cal é o feito fundamental do proceso de envellecemento?
6. Cal é a característica fundamental do chamado envellecemento fisiolóxico ou satisfactorio?
7. Desde o punto de vista cronolóxico, cando consideramos que unha persoa acadou a vellez?
8. Que nos din as estatísticas sobre o xeito no que viven os nosos maiores? (resposta: a mayoría viven de forma autónoma…)
9. …Deus! A que cae do ceo agora! Case cubriu o chan de branco!!! Isto, ;) non é unha pregunta, he he.
10. Para algúns autores/as o envellecemento é un proceso determinado polos xenes, para outras/os, que concepto prima?
11. Nomea as cinco teorías clave do envellecemento desde o punto de vista biolóxico.
12. Nomea as dúas teorías que hai desde o punto sociolóxico sobre o proceso de envellecemento.
13. Explica coas túas palabras en que consiste a teoría da actividade. (… ai! O trece…, non pensedes na mala sorte se estudades esta pregunta:)
14. Explica en que consiste a marcha senil.
15. A deprivación de que sentido favorece a aparición de alteracións no equilibrio?
16. A produción de saliva diminúe ou aumenta?
17. Diminúe ou aumenta a sensibilidade á temperatura?
18. A frecuencia cardíaca aumenta, ou diminúe?
19. Aumenta de forma progresiva a presión arterial? (…Si, ou si?:)
20. Aumenta o fluxo sanguíneo que chega aos pulmóns? (… Non, ou non?:)
21. O mecanismo da tose e igual de efectivo na vellez? (ide na procura da resposta…)
22. A nivel bucal que cambios se producen?
23. Que dúas cousas lles suceden aos riles cando envellecemos?
24. Cando envellecemos… é certo que a capacidade da vexiga aumenta?
25. Aumenta ou diminúe a produción de hormonas sexuais?
26. Adoita diminuir a memoria recente conforme avanza o proceso de envellecemento?
27. Que cambios adoitan suceder na vellez en canto á personalidade?
28. A aptitude emocional e a capacidade de amar aumenta coa idade?
29. Que tipos de factores poden inhibir a sexualidade dos nosos maiores?
30. Que tres factores psicolóxicos poden afectar á función sexual da vellez?
31. Quen son os e as anciás fráxiles?
32. A etioloxía (causas) das grandes síndromes xeriátricas, é multiple?
33. Que entendemos por presentación atípica dunha enfermidade?
34. Define a síndrome de inmobilidade nas persoas maiores.
35. Que factores contribúen a aumentar o inmobilismo?
36. En que radica a importancia a síndrome confusional?
37. Sinala tres síntomas da síndrome confusional.
38. Nomea dous factores de risco da síndrome confusional.
39. Como podemos colaborar nos coidados programados no domicilio cando actuamos cunha anciá/n confuso?
40. Define a síndrome demencial.
41. Na demencia hai alteracións da memoria a curto e longo prazo?
42. Que é a afasia?
43. Que é a apraxia?
44. Segundo o impacto funcional, como poden ser as demencias? (tres eran tres…)
45. Cantos estadios se poden identificar na enfermidade de Alzhéimer?
46. Canto adoita durar a fase inicial?
47. Canto adoita durar a fase confusional?
48. Canto adoita durar a fase terminal?
49. Ai! As respostas as veces están nas preguntas… (isto non é unha pregunta, e tampouco unha resposta he he :)
50. Sinala tres manifestacións clínicas da enfermidade de Alzhéimer.
51. Que causa a demencia vascular?
52. Explica tres coidados específicos da fase inicial da demencia vascular.
53. As persoas afectadas de demencia vascular, perden a afectividade?
54. Como temos que actuar ante a deambulación?
55. Que é a síndrome do crepúsculo?
56. Como podemos previr a inmobilidade?
57. Como temos que actuar para reducir os problemas da incontinencia urinaria?
58. Como temos que tratar o estreñimento?
59. É certo que o illamento leva maior probabilidade de institucionalización e risco de mortalidade?
60. No proceso de valoración temos que ter conta das capacidades e función que as persoas aíndan conservan? Ou ese dato non é do noso interese? (…ai de quen diga que non!)
61. Sinala as cinco áreas que hai que incluir na valoración das persoas maiores.
62. Ben, xa sei que son moitas preguntas, he he he, pero é doado atopar as respostas :) non é?
...unhas máis que outras he he :)
Carpe diem!!

Admirando á beleza!

2008-11-28T01:22:00.003+01:00

Non é bonita?
Verdade que si?

ASPANAS
Exposición fotográfica na aula ciberxogos.