Branco Nadal

sábado 30 de enero de 2010

manifesto pola solidariedade ·I Aniversario· II

O 30 DE XANEIRO DE 2010 VOLVE SER O 30 DE XANEIRO DE 2009, porque segue a haber esperanza, e segue a haber fame...

Siguiendo los pasos de Cornelivs...
Seguindo a pegada de Cornelivs...

Porque é un comezo, porque hai esperanza, porque temos a posibilidade de facer, porque podemos, porque queremos, porque o sentimos, porque si!
...Para parar a fame, para atallar a dor, para escorrentar o medo, para medrar, para non chorar, para xogar, para vivir, para amar, para voar! e para facer chegar ben alto os seus sorrisos, canda os nosos, pois temos as mesmas mans, a mesma pel e o mesmo ollar.
..."Desde a terra que espera e cre firmemente na Solidariedade". (Cornelivs, te he copiado la frase, que me encanta!:)

Se queres, segue ti tamén o camiño do Manifesto pola Solidariedade e publícao no teu blog!

Imagine (John Lennon) Clica un pouco máis abaixo :)

Iniciativa de Cornelivs...
Tradución ao galego de Cuspedepita!

"MANIFESTO POLA SOLIDARIEDADE

QUEN SOMOS:

Os que subscribimos este manifesto somos cidadáns no pleno uso dos nosos dereitos civís, e titulares da soberanía popular, da que emanan os poderes do Estado.

Os asinantes dirixímonos a todos os cidadáns do mundo, coñecedores da situación de atraso, fame e enfermidade na que se atopa gran parte da poboación humana nun momento histórico, como o actual, no que se dispoñen dos suficientes medios políticos, económicos e científicos que puidesen solucionar estes problemas.

Este manifesto ten vocación de universalidade, e vai dirixido a toda a humanidade, por iso a versión orixinal en español será traducida a diversas linguas, pois o noso propósito consiste en facer ouvir a voz da opinión pública nos lugares nos que se toman as decisións políticas e económicas do mundo.

A QUEN NOS DIRIXIMOS:

Dirixímonos á clase política gobernante dos nosos países, composta por aqueles que eliximos, libremente, nunhas eleccións democráticas; así como aos máis altos mandatarios das Organizacións Internacionais, como a O.N.U. e aos Presidentes e Gobernos dos países máis ricos da terra.

MANIFESTÁMOSLLES:

1.- Que este texto ten a súa orixe na constatación da extrema situación de necesidade e de fame que sofre unha gran parte da poboación da Terra e na desigual e inxusta repartición de bens que existe actualmente no mundo.

2.- Que consideramos que dita situación é intrinsecamente perversa e non admisible nin moral nin eticamente, dado que todos os seres humanos nacen libres e iguais. Igualmente, temos presente que todos os cidadáns do mundo teñen eses dereitos desde o mesmo instante do seu nacemento e non como unha promesa futura cuxa conquista dependa da realidade política, social ou económica dos seus países.

3.- Que defendemos que é completamente inxusto, inmoral e un crime humanitario punible ante os tribunais internacionais e a Historia que, en pleno Século XXI, existan seres humanos que pasen fame no mundo, e que morran por iso. Que é un agravante dese crime que, existindo as leis internacionais suficientes, así como os medios técnicos, económicos e científicos para corrixir devandita situación, os que exercen o poder no mundo non leven a cabo as accións necesarias para solucionar o que xeracións futuras cualificarán de verdadeiro xenocidio no que serán culpables todos aqueles que, tendo os medios para solucionar o problema, non os empregaron.

4.- Que consideramos que esta inxusta situación é contraria ao dereito Natural, aos Dereitos humanos e ás normas da máis elemental ética, e entendemos que chegou o momento de que a voz da opinión pública esixa dos seus gobernantes o final de tal estado de cousas.

5.- Que o presente manifesto non é un manifesto utópico; e que tampouco é un manifesto político, nin se pretende co mesmo a instauración dunha nova orde política ou socio-económico mundial, nin ningún menoscabo do tecido empresarial, sanitario e social do mundo desenvolvido, senón a máis elemental xustiza cos desfavorecidos.

POR TODO ISO, ESIXIMOS aos nosos GOBERNANTES:

1.- A adopción de medidas inmediatas e urxentes para paliar tal situación de fame, enfermidade e desnutrición no terceiro mundo. Consideramos que tales medidas non constitúen unha utopía, senón que son perfectamente viables e posibles.

2.- Manter o compromiso de cumprir os Obxectivos do Milenio que, establecidos por Nacións Unidas no ano 2000, definen os principios aos que ha axustarse a actuación dos paises e do sistema económico internacional para superar, co horizonte fixado en 2015, as inxustizas que afectan á humanidade.

3.- A realización de accións solidarias sistemáticas cos países máis desfavorecidos e que se estableza unha orde lóxica e humana de prioridades na política económica, con proxectos intelixentes que creen riqueza e postos de traballo nos países pobres, facilitando un desenvolvemento sustentable e un progreso que lles axude, ademais, á consolidación dunha rede sanitaria, económica e social estable que faga imposible o retorno á situación de partida e favoreza a consolidación dun réxime político interno democrático.

4.- Que se tomen as medidas necesarias para que os países ricos destinen unha parte dos seus orzamentos á creación de riqueza e de empresas nos países máis desfavorecidos; así como a adopción dun acordo internacional, que debería subscribirse na ONU de obrigado cumprimento para os países desenvolvidos.

5.- A implantación dun código ético que regule a estratexia das empresas multinacionais, así como a eliminación dos paraísos fiscais e a aplicación da taxa Tobin ás transaccións comerciais internacionais, que permita crear un fondo de solidariedade xestionado por Nacións Unidas.

6.- Non aceptaremos simples declaracións de principios que non se traduzan en políticas concretas. En definitiva, APELAMOS ao sentido da xenerosidade e da humanidade de todos, e fundamentalmente da clase política internacional.

Desde a terra que espera e cre firmemente na Solidariedade que constrúa un mundo mellor e máis xusto, a 30 de xaneiro de 2009".



MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com



"MANIFIESTO POR LA SOLIDARIDAD


QUIENES SOMOS:

Los que suscribimos este manifiesto somos ciudadanos en el pleno uso de nuestros derechos civiles, y titulares de la soberanía popular, de la cual emanan los poderes del Estado.

Los firmantes nos dirigimos a todos los ciudadanos del mundo, conocedores de la situación de pobreza, hambre y enfermedad en la que se encuentra gran parte de la población humana en un momento histórico, como el actual, en el que se disponen de los suficientes medios políticos, económicos y científicos que pudieran solucionar estos problemas.

Este manifiesto tiene vocación de universalidad, y va dirigido a toda la humanidad, a cada ser humano que habita el planeta, para que tome conciencia de la terrible situación a la que se enfrentan millones de personas y de alguna manera actúe en consecuencia para terminar con esta insostenible situación. Por ello la versión original en español será traducida a diversas lenguas, pues nuestro propósito consiste en hacer oír la voz de la opinión pública en los lugares en las que se toman las decisiones políticas y económicas del mundo.

A QUIÉN NOS DIRIGIMOS:

Nos dirigimos a la clase política gobernante de nuestros países; así como a los más altos mandatarios de las Organizaciones Internacionales, tales como la Organización de las Naciones Unidas, y a los Presidentes y Gobiernos de los países más poderosos económicamente de la Tierra.


LES MANIFESTAMOS:

1.- Que este texto tiene su origen en la constatación de la extrema situación de necesidad y de hambre que sufre una gran parte de la población de la Tierra y en el desigual e injusto reparto de bienes que existe actualmente en el mundo. Entendemos que la ecuanimidad y la armonía en el mundo tienen por base el reconocimiento de la dignidad intrínseca y de los derechos iguales e inalienables de todos los miembros de la familia humana, por lo cual es inadmisible que una gran parte de la población mundial tenga que enfrentarse a una realidad tan precaria, a tal grado de injusticia y desigualdad, a tanta hambre, pobreza y desnutrición.

2.- Que consideramos que dicha situación es intrínsecamente perversa y no admisible ni moral ni éticamente, dado que todos los seres humanos nacen libres e iguales. Igualmente, tenemos presente que todos los ciudadanos del mundo tienen esos derechos desde el mismo instante de su nacimiento y no como una promesa futura cuya conquista dependa de la realidad política, social o económica de sus países.

3.- Que defendemos que es completamente injusto, inmoral y un crimen humanitario punible ante los tribunales internacionales y la Historia que, en pleno Siglo XXI, existan seres humanos que pasen hambre en el mundo, y que mueran por ello. Que es un agravante de ese crimen que, existiendo las leyes internacionales suficientes, así como los medios técnicos, económicos y científicos para corregir dicha situación, los que ejercen el poder en el mundo no lleven a cabo las acciones necesarias para solucionar lo que generaciones futuras calificarán de verdadero genocidio en el que serán culpables todos aquellos que, teniendo los medios para solucionar el problema, no los hayan empleado.

4.- Que consideramos que esta injusta situación es contraria al Derecho Natural, a los Derechos Humanos y a las normas de la más elemental ética, y entendemos que ha llegado el momento de que la voz de la opinión pública exija de sus gobernantes el final de tal estado de cosas.

5.- Que el presente manifiesto no es un manifiesto utópico; y que tampoco es un manifiesto político, ni se pretende con el mismo la instauración de un nuevo orden político o socio-económico mundial, ni ningún menoscabo del tejido empresarial, sanitario y social del mundo desarrollado, sino la más elemental justicia con los desfavorecidos.

POR TODO ELLO, EXIGIMOS A NUESTROS GOBERNANTES:

1.- La adopción de medidas inmediatas y urgentes para paliar tal situación de hambre, enfermedad y desnutrición en el tercer mundo. Consideramos que tales medidas no constituyen una utopía, sino que son perfectamente viables y posibles.

2.- Mantener el compromiso de cumplir los Objetivos del Milenio que, establecidos por Naciones Unidas en el año 2000, definen los principios a los que ha de ajustarse la actuación de los países y del sistema económico internacional para superar, con el horizonte fijado en 2015, las injusticias que aquejan a la humanidad.

3.- La realización de acciones solidarias sistemáticas con los países más desfavorecidos y que se establezca un orden lógico y humano de prioridades en la política económica, con proyectos inteligentes que creen riqueza y puestos de trabajo en los países afectados, facilitando un desarrollo sostenible y un progreso que les ayude a la consolidación de una red sanitaria, económica y social estable que haga posible el retorno a una situación de partida igualitaria.

4.- Que se tomen las medidas necesarias para que los países ricos destinen una parte de sus presupuestos a la creación de riqueza, de empresas y de fuentes de trabajo en los países afectados; así como la adopción de un acuerdo internacional, que debería subscribirse en la ONU de obligado cumplimiento para los países desarrollados.

5.- La implantación de un código ético que regule la estrategia de las empresas multinacionales, así como la eliminación de los paraísos fiscales y la aplicación de la tasa Tobin, ú otra similar, a las transacciones comerciales internacionales, que permita crear un fondo de solidaridad gestionado por Naciones Unidas.

6.- No aceptaremos simples declaraciones de principios que no se traduzcan en políticas concretas. En definitiva, APELAMOS al sentido de la generosidad y humanidad de todos, y fundamentalmente de la clase política internacional económicamente poderosa.

Desde la tierra que espera y cree firmemente en la Solidaridad que construya un mundo mejor y más justo, a 30 de enero de 2009".

jueves 28 de enero de 2010

Manifesto pola solidariedade ·I Aniversario·

Hoxe é 28 de xaneiro de 2010, o 30 de xaneiro de 2009, por iniciativa de Cornelivs, a rede encheuse de sementes para un mundo mellor, sen fame, con aloumiños, sen mortes por causas evitables, con fraternidade, sen ocos na despensa de milleiros de persoas, con responsabilidade por un futuro mellor para toda a humanidade, sen violencia, con tesón, sen máis armas que a palabra e a razón mesturada co corazón, con ilusión, fomos... e imos todas as persoas de ben, como el di :) de novo, a lembrar que hai que seguir, aí, aquí, acolá... porque hai que continuar o que se empeza, porque o non facelo é unha sinrazón, porque movemos o mundo cada vez que falamos, berramos, actuamos... e somos nós quen decide cara onde vamos, seica co manifesto, cara un mundo mellor, máis fermoso, con sorrisos, sen fame, sen fin, máis sinxelo, menos distante, pero coas mans enchidas de estrelas que lle dan brillo as nosas facianas :)
Convidadas e convidados estades para que florezan máis estrelas nas mans da humanidade, só clicade no MANIFESTO, e publicádeo o próximo 30 de xaneiro, porque isto segue... non perdas o fío!

martes 26 de enero de 2010

fadas


F
De póla en póla
verde e loira
de folla os ósos
e auga os ollos
na noite sen lúa
lupa a raíña
no cume
aloumiña
os sons
do
ar,
doce
e
doado

A

...
onde te atopas?
nun sentimento de esguello?

D

...ao carón do río,
preto das flores
e lonxe do ceo,
na beira do camiño vello,
na cunca dunha folla
morna...
na noite
estarrecida

A

miércoles 20 de enero de 2010

O raposo pillabán


Mañá hai folga no ensino polas modificacións que presentou o actual goberno cun decreto (o último día do 2009, data tamén da última entrada até agora do blog... vaites! penso que non por iso van ser cuspidiños) sobre a organización do ensino nas tres linguas nas que hoxe temos bilingüismo en Galicia: o galego, o castelán e o inglés. Penso que aínda non acadamos tan alto cume, situándonos máis ben nunha meseta de diglosia da que non damos saído. As propostas de normalización mudan e quedan só en dinamización da lingua, ben pensado, todo pode chegar a ser normal, aínda que non o sexa, podemos convencernos de que si o é; as veces, no texto da lei, ou para falar con máis propiedade, decreto, confundo as linguas, pois non sei cando se fala dunha ou da outra. Unha, de tan outra que é, parece allea.
Non son da nosa propiedade, nin a mesma, nin a outra, só verbas, vehículos da cultura que nos envolve e que se transforman dese xeito en posibilidades da nosa expresión e comunicación. Tantas!
...Lembro o que me dicía miña nai que lle dicían a ela cando era rapaza: pailán eras se falabas galego (ben mirado, de novo, rimaba mellor co catalán, ou mal mirado, xa non sei). Imos volver alí?
...Lembro o meu primeiro libro en galego "O raposo pillabán", para min, con ilustracións fantásticas e palabras máxicas que, posiblemente, vira escritas por vez primeira. O galego ten que sentar na escola, senón morre.
Vai paseniño, e queda sen voz, nun fío, e co frío entre os dentes de quen facendo e desfacendo decretos mira para outro lado, ou non sabe ver, o anel de letras que desata as nosas linguas.
Lembro algunhas verbas: laio, sons, mel, luar, pillabán, lar, lumieira, amorodo...
Non atopei ao raposo, vai una ilustración de Montserrat Ginesta, quen fixo tamén as do raposo.

jueves 31 de diciembre de 2009

"Quien pinte...

la puerta de su casa, estará pintando el mundo".
:)
FELIZ 2010!!!
:)))
que o 2010 traia:

LUCES
HARMONÍA
SERENIDADE
SORRISOS
ALEGRÍA
BELEZA
AMOR
P
O
E
S
Í
A
.
.
.
ÁS
NOSAS
MANS

...E centos de globos de cores que voen polo ceo lembrándonos que temos que mirar ao sol e as estrelas!!!
moi feliz 2010 para quen se achegue por aquí!! e para os que non, tamén!! hehehe
:))
muacsssss!!!

jueves 24 de diciembre de 2009

bo nadal!!!


Non caben nunhas verbas o que quero expresar, polo que vai sinxelo: BO NADAL!! alegria, beleza, cores, desexos, expresións: eureka!, felicidade, galega, harmonía, ilusión, luz, mel, nubes, ondas, paz, querer, rir, saúde, ti, uvas, vida, xestos, y... feliz navidad!!

lunes 21 de diciembre de 2009

invictus

Hai uns días fun ver ao cine Donde viven los monstruos (where the wild things are) e vin o trailer da nova película de Clint Eastwood; non chegará até finais de xaneiro, pero xa teño ganas de ir vela. Aquí vai o trailer (e o poema de W. E. Henley do mesmo nome).
Un anaco...
"Son o dono do meu destino
Son o capitán da miña alma"
A imaxe tireina desde unha das pontes que hai sobre o río Miño (meu:)

premio lotero (Daisy again!!:)


Muchas gracias Daisy!!
...A quien le interese, que se lo lleve! :) Siento no haberlo publicado antes, se me escapa el tiempo!
Hoy intenté conseguir un número para la lotería de mañana, y no fue posible, en todas las administraciones... la misma respuesta: agotados. A quién se le ocurre! el día anterior... y que terminase en ocho!
éste es bonito, y termina en uno! :)

domingo 13 de diciembre de 2009

dance...

gústame!

...with me to the end of love (de Leonard Cohen).

as veces... ben podo deixar que fale a música e as imaxes, e non as mans :)) co teclado do pc :) aínda que nun dos videos parece que as mans :) tamén falan, pero os sons da música e do bosque escóitanse mellor cun chisco de silencio. Compartido.

Un lugar...

no medio do bosque. Nunha illa de nubes e choiva, velos de auga e terra mollada. Rothiemurchus é un lugar no que ser (somos) parte da natureza. Onde o espazo achega un tempo distante. E vai da man canda nós.
Houbese gostado de coñecer isto e camiñar, seica voar, cara ás árbores máis antigas, afondar no bosque, aos seus sons, man con man.
PD1: a comida estaba riquísima, foi a mellor do viaxe :)
PD2: Maite, a música descubríchesma ti, encántame! escoitena toda a mañá :) grazas!
PD3: non houbo protestas da veciñanza... ben é certo que porque case non estiven en toda a mañá e o que fixen foi tentar non ir bailando co carriño da compra polas rúas (non foi doado... é pequeno de máis para min:).